216 



F. J. RUPEECHT. 



Iis «chagrin» dictum referentibus ; margo saepissime incrassato-annulatus, sed in statu 

 maturissimo semina turgida V3 lin., ceterum semper grisea vel fusca. Capsula calycem 2 lin. 

 aequans vel paulo superans 2У2 lin. Petala ut in affinibus calyce subduplo longiora, oblonga 

 obtusa vel emarginata versus basin attenuata. Planta fructifera in sicco fragillima ; vernalis 

 tenerior foliis flaccidis tenuissimis , tarnen planis et trinerviis ; adulta rigidifolia, sed non 

 pungens; pubes glandulosa numquam adest in ramis foliisque. A. austriaca Jacq. glaber- 

 rima est et perficit semina fusca majora, dorso cristato-muricata. A. Villarsii Koch 1831 

 et Boiss. propter cauliculos multifloros et pedunculos breviores magis A. vernae, quam 

 A. austriacae similis, insignis est seminibus nigris praecipue dorso acute granulatis hinc 

 scabris; capsulam vero distincte exsertam vidi in specim. e Delphinatu, alibi calyce bre- 

 vior est. A. Helmii Fischer! e Sibiria uralensi diflfert cauliculis humilioribus, foliis rigidio- 

 ribus dense glanduloso-puberulis et forte seminibus; pari modo humilis, rigida et glandulosa 

 est A. taurica Steven 1857. Magis jam distat A. lineata Meyer e Talysch, non solum pe- 

 dunculis brevioribus, sed praecipue foliis carinatis triquetris (nec planis) pungentibus, vix 

 trinerviis. 



In rupibus umbrosis reg. sylvaticae Caucasi medii hinc inde alt. 520 — 1150 hex., 

 rarius in reg. alpinam inferiorem ad 1260 hex. adscendens. Flores a medio Majo, rarius ad 

 med. Aug, ; fr. mat. ab initio Julii. In valle coUaterali fl. Ar don pr. officinam Sadon alt. 

 620 hex. 21 Majo fl. legi, nec non ad mare glaciale p. Zei alt. 1060 — 1070 hex. 5 Sept. 

 sem. mat. In valle fl. Terek ante Lars usque ad Darial frequens alt. 520 — 700 hex. 14 

 Majo fl. et ^2 Aug. fr. legi ; Kobi et Kaischaur fl. et fr. sem. mat. (A. austriaca M. В. herb, 

 lect. 1802); pr. Kobi in rupib. ad fl. Terek alt. 1000 hex. 15 Sept. fr. (A. austriaca Meyer 

 n. 1885 p. p. herb, et mss. I, 234); ibidem legit Owerin 14 Jun. flor. et Hohenacker fr. 

 Dagestania media, legi sequentibus locis: Dido, in rup. pr. Schauri ad junctionem fl. 

 Orizchale et Ilanchewi, alt. 760 hex. 18 Aug. defl. Ad fl. Ilanchewi in rupib. sylv. alt. 

 1050 — 1100 hex. 17 Aug. sem. mat.; eodemque die ad pedem m. Botschog alt. 11 50 hex. 

 caespites luxuriantes semipedales et majores 2 — 4-flori, fl. et fr. Inter Tindi et Aknada 

 alt. 850 — 860 hex. in rup. umbr. 7 Jul. fl. et sem. mat.; nec non initio et medio Jul. flor. 

 inter Akuada et pedem m. Bogos in rup. alt. 1070 — 11 10 hex., ad limitem inferiorem reg. 

 alpinae et 1260 hex. vel paulo altius adscendens ibique cauliculis plurifloris. 



Alsine saxatüis Vaill. 



Optime illustrata apud Vaillant Paris 1727 tab. 2. flg. 3, est praecipue Arenaria sa- 

 xatilis Linne 1753 confirmantibus Merat 1831, Koch aliisque; Linnaeus citat Vaillantium, 

 ex quo nomen selegit. Eadem est A. setacea Koch 1831, ex Arenaria setacea, laricifolia et 

 juniperina Thuillier 1799, testante Chaubard 1851. Specimina typica e loco classico Vail- 

 lantii (Fontainebleau) sunt parviflora, calyce 1 — іУзИп. petalis paulo breviore; caulicuH in- 

 ferne dense puberuli, superne glabri; capsula 1% lin., semina minute granulata. Ab omni- 



