Flora Caucasi. 



217 



bus praecedentibiis speciebus facile dignoscitur sepalis acutis coriaceis albis dorso seciis 

 nervum medianum viridi-fasciatis, nervis lateralibus obsoletis. 



In promontorio Cauc. occid. ait. 300 — 400 hex. (A. setacea Meyer n. 1884), seil, 

 ad fl. Kitschmalka ait. 410 hex. 1 Jul. fl cum A. verna (Meyer herb, et mss. I, 13): lecta 

 var. pubescens Fenzl 3 — 4 poil, ramis superne cum pedicellis scabrido-puberulis, nec glan- 

 dulosis, sepalis l'/^ — 2 lin., capsula 1 lin. sera, nondum mat. obtuse et minute granulatis. 

 Eadem varietas in rupibus calcareis montium pr. Kislowodsk (Narsan) trans rupem rubram 

 versus cacumen, 9 Aug. fl. ult. et fr. (Mej^er herb, et mss. I, 138); caul. 6 poil, magis tor- 

 tuosis et evidentius fasciculatis, sepalis V/^ lin. capsula paulo longioribus, petala vero ae- 

 quantibus, sem. granulatis. Utraque differt a var. taurica pubescente; haec ad calyces pur- 

 purascit, robustior est, fasciculis foliorum compactis et pedicellis glandulosis insignis et 

 ad A. hirsutam M. Bieb. accedit. Ad fl. Ardon ait. 420 hex. in rupibus inter caespites 

 Gypsophilae imbricatae 14 Sept. fr. supramat. parce legi aliam formam: cauliculis tenuis- 

 simis tortuosis remote fasciculatis, superne glaberrimis, sepalis 1 — V/.^ ^^^^^^ Terek 



pr. pagum Kasbek (A. heteromalla Parrot Reise 1811, non vidi, an forte A. recurva aut 

 A. verna?). In mont. Radschae (C. Koch Enum. 167 pro A. setacea, n. v.). Ar. heteromalla 

 M. Bieb. 1808 n. 864 frequens in Cauc. rupestribus indicatur; in herb, ejus adest typica 

 et var. pubescens, ultima videtur e Tiflis, unde specc. antiquiora adsunt, "Wilhelmsianis con- 

 formia. In urbe Tiflis trans Cyrum legi flor. 6 Aprili et 3 Majo var. grandifloram semipe- 

 dalem, superne glaberrimam, sepalis 2 — 3 lin. viridi-fasciatis et albo-punctatis, glaberrimis 

 petala fere aequantibus; ejusmodi calyces punctati 2 lin. quoque obveniunt in specc. bohe- 

 micis (St. Ivvan). Trans Cyrum supra Mzchet legi 8 Oct. supramat. typicam, sed capsula 

 calyce іУз lin distincte brevior, caules distorti remote fasciculiferi; eadem redit ad Cyrum 

 pr. Borshom ait. 400 — 5 30 hex. 7Jun.fl. (Radde!). Versus fontes Cyri prope Abbas Tuman 

 3 Okt. fr. legi var. trachyspermam Fenzl: lusum tenuissime flaccidum, fere Sabulinam 

 bannaticam Heufffel, Rclib. exsicc. n. 2492. 



Eremogone Holostea (M. Bieb. 1808). 



Genus Eremogone a cel. Fenzl 1833 propositum adeo naturale, ut nondum plene ex- 

 hibitis characteribus jam 1835 a C. A. Meyer (in Indice sem. hort. Petrop. I, 7 et 1837 

 in Hohenack. Talysch) sine dubio acceptum fuerit; eaedem opinioni addictos videmus cel. Rei- 

 chenbach 1841 (nisi prius) et C. Koch (in Linnaea 1841, cum observ.), non obstante de- 

 gradatione in dignitatem subgeneris Arenariae auct. apud Endlicher 1840. Eremogone rê- 

 vera non solum distributione geographica specierum numerosarum bene limitata et charac- 

 teribus organorum vegetationis insignis, sed etiam notis genericis: calyce indurato et semi- 

 nibus compressis pyriformibus, medio concavis, ad peripheriam annulo tumido embryonali 

 cinctis, propter radiculam curvatam prominentem brève caudatis. Testa ubique granulis 

 minutissimis obtusis tecta. Embryo annularis vel hippocrepiformis cingit albumen centrale 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme Série. 28 



