218 



F. J. Ruprecht. 



corneura opacum, coctum pellucidum gelatinosum; cotyledones seraiteretes faciei planae se- 

 minis parallelae, dorso vero ejus contrariae, respecta igitur radiculae Я — 4-plo brevioris 

 sunt accumbentes, ideoque Eremogoue est genus pleurorhizum, quod sub dissectione trans- 

 versal! seminis cocti facile patefit et saepe jam sulco dorsali vel pauIo laterali in dorso se- 

 minis non praeparati indigitatur; ceterum haud negandura cotyledones rarius oblique accum- 

 bentes provenire et versus apices eorum imo incumbentes; haec didici ex investigatione se- 

 minum maturissimorum E. lyclmideae. Vix igitur omnes Alsineae notorrhizae sunt, cotyle- 

 donibus incumbentibus, ut diu credebatur, quare aeutissimus Gay 1845 propter cotyledo- 

 nes accumbentes genus Rhodalsine ex Ar. procuuibente instituit. 



E. Holostea facile dignoscitur ab E. lychnidea: statione infraalpina supra formationem 

 calcaream recentiorem, cyma haud conferta et brevi, bracteis multo longioribus scarioso- 

 splendentibus acuminatissimis, pedicellis cum cyma tota et caule Semper glaberrimis, sepa- 

 lis rarius 2 lin., plerumque majoribus angustioribus et acutioribus, dorso viridibus, margine 

 numquam coloratis, sed albo-splendentibus, magnitudine Stellariae Holosteae. M. Bieber- 

 stein n. 854 Ar. Holosteam ex «Caucaso iberico» indicat, unde in herb, ejus adest spéci- 

 men juvenile vix 3-pollicare, foliis radie. 2 poil., caule trifloro i. e. cyma pedunculis latera- 

 Hbus ad basin bracteatis, flore terminali solo evoluto, sepalis SVg Ип., petalis 4 — 4У2 lin.; 

 alterum spécimen a Stevenio habuit ex «alpib. Cauc.» 4 poll., cymae trichotomae depaupe- 

 ratae ramis bracteolatis 1 vel rarius bifloris, pedicellis florem subaequantibus, etiam in hac 

 ut in priori omnino glabris nec subpubescentibus, ut in descriptione dicitur; spécimen po- 

 sterius propter capsulas immaturas cum petalis residuis videtur ab Adamio collectum, nisi 

 utrumque. 



Rara. In valle Terek, in graminosis montosis prope Tschim (inter Balta 428 hex. et 

 Lars 540 hex.), Sept. adhuc florens (Aren, longifolia Adam mss. 1803, n. 32, sed in herb. 

 Willd. sub A. Holostea, teste Fenzl, qui diagnosin ex hac planta Adami dedit; Adam de- 

 scribit 1. c. suam palmarem, fol. rad. 3 poll., floribus terminal, longe pedunculatis i. e. ne- 

 glecta bractea). In valle fl. Ardon pr. Unal alt. 420 — 480 hex. substrato calcareo 21 Majo 

 parce legi fl. primis, caule 7 poll. robusto vel humiliori tenuiori, fol. fascic. steril. 3 poll., 

 conjungationibus fol. 4 — 5, sequuntur bracteae ordinum 1 — 3: inferiores semipollicares; cy- 

 mae trichotomae rami 1 — 3-flori, hinc cymae 3 — 7-florae, sepala ЗѴ2 — 47^ hn. dorso in- 

 terdum obscure trinervia. Ad portam Dagestaniae supra fl. Sulak et pagum Gimri alt. 

 300 — 500 hex. 9 et 11 Jun, parce legi fl. et defl. 4 — 5 poll. haud diversam a typica, nisi 

 foliis interdum glabris et pedunculis alaribus subinde 6 lin. ; in eadem cyma sepala variant 

 2У2 lin. et ЗУз lin. longa. Dagest. media: in m. Gunib inter 630 et 770 hex. 27 Jun. 

 parce legi flor. robustam 8 — 11 poll., conjungat. fol. 5; cyma bis vel ter trichotoma, pe- 

 dunc. 1 — 3-floris calyce 2 — 3 lin. subduplo longioribus. Speeles minime Caucaso propria, 

 nam coram me est ex Armenia turcica pr. Bajasid ab Aucherio collecta, non diversa nisi 

 caule inferne dense puberulo. 



