222 ' F. J. RüPEECHT. 



purea Уз lin., ut in St. nemorum semimatura. St. latifolia Persoon est St. nemorum var, 

 robustior foliis ovatis, asserentibus Mert. et Koch 1831. In solo Cerastio sylvatico Wald. 

 Kit. tab. 97 ejusmodi folia ovata petiolata obveniunt, sed solum in surculis sterilibus. 



Stellaria (glauca ß.) vlrens Fenzl. 



Eadem est St. stricta C. Koch in Linnaea 1841 (non Richardson) = St. Laxmanni 

 Ledeb.! FI. Altaica tab. 423, non Fischer in Dec. Prodr. 1824; haec teste spec. origin. 

 ex herb. Pallas a Laxmannio collecta 1791 longe alia est, affinis St. Edwardsii, sed pubi- 

 calycina. Eadem quoque videtur St. graminea y. eciliata Fenzl in R. Symb. 1846, p. 26, 

 182. St. glaucae Smith varietas esse nequit; haec jam in Rossia austr. rarescit, grandiflora 

 est et colore glauco, nec non seminibus differt. Semina caucasicae, si ex unico loco ad totam 

 speciem concludere fas est, sunt dense daedaleo-rugosa nigra, sed contra lucem inspecta 

 rufa, ut in y. eciliata, quae in Ingria in St. gramineam typicam non transit, cujus semina 

 magis cinerea videntur. St. graminea M.Bieb. 1808 teste herb, ejus est var. niicrosperma, 

 seminibus nigris fere duplo minoribus et e Tauria videtur. St. graminea bracteis ciliatis 

 adest florifera e Stauropoli et forte e Pjätigorsk a Wilhelms. Planta vero ex alpinis et 

 montosis Caucasi bracteis omnibus glaberrimis semper a St. graminea differt etperfecte con- 

 gruit cum altaica. 



In promont, et reg. subalp. Cauc. о с cid. alt. 400 — 1100 hex. (Meyer n. 1903 pro 

 St. graminea, sed serius ab ipso correcta in St. glaucam var. parvifloram), seil, in humidis 

 et uliginosis ad rivulum Charbis alt. 833 — 1166 hex. 6 Jul, flor. semipedalis vel duplo 

 major (Meyer herb, et msc. I, 27). Cauc. orient, ad fl. Djultitschai in pratis uliginosis 

 alt. 1250 — 1300 hex. 17 Jul. fl. legi pedalem. — Cauc. minor in m. Sarial alt. 750 — 

 850 hex. (Hohen! in Fl. Ross, pro St. glauca ß. virente Fenzl): vidi spec. grandiflorum, 

 petalis fere 3 lin. bracteis paucis herbaceis, ideoque St. glaucam ß. persicam Boiss.; in m. 

 Kodshori supra Tiflis, Majo fl. pedalis (Kolenatü); in Armenia montosa frequens, in valle 

 Daratschitschag ad lacura Goktscha, flor. (C. Koch! 1. c, bracteae albo-scariosae ut in re- 

 liquis); in uliginosis pr. Tschalalachli fl. et semin. maturis (Frick! parviflora, sepalis 2 lin. 

 vel brevioribus). 



Stellaria anagalloides Meyer. * 



Habitus St. borealis Bigel. ex Unalaschka, sed inflorescentia St. uliginosae Murray. 

 Ab hac jam primo aspectu recedit herba robusta latifolia, sed accuratius investigata aliae 

 diflerentiae accedunt: flores majores, sepala (non 1 lin. sed) 1% — 2 lin. petalis paulo bre- 

 viora, valvulae fructus calycem non aequant, sed distincte superant, 27^ — lin.; semina 

 rufa fere duplo majora turgida subglobosa ad radiculam semper distincte incisa, ceterum 

 superficies quoque daedaleo-rugulosa. Caulis fructifer ultrapedalis diffusus; folia margine 



