Floea Caucasi. 



225 



С. Kasbek luteo-virens (frigore vernali laesum?), flaccidissimum, tenerrimum, pubescenti- 

 pilosum, sed non canescens aut villosum, perennans, pollicem 1, 2, vix 3 supra terram emer- 

 sum, foliis parvis obtusis ovalibiis longe petiolatis, etiam siipremis basi angustatis lineari- 

 cuneatis, pedicellis 1 — 3-flexuosis filiformibus, post anthesin quandoque arcuato - deflexis, 

 sepalis pallidis SVj lin. cum petalis iV^ vel brevioribus, petalis versus unguem retrorsum 

 ciliatis, filamentis glabris, capsula 3% lin. saepe e calyce exserta. At in pluribus locis abit 

 in var. sessilifoliam robustiorera et plurifloram, foliis supremis caulium florentium oppo- 

 sitis, basi vix vel minus attenuata sessilibus; haec commutari posset cum formis humilibus 

 paucifloris C. multiflori, sed tuto seminibus dignoscitur. Semina laevissima esse, jam statuit 

 Meyer; ita fere in omnibus locis meis invenio, licet oculo fortius armato non raro obscure 

 granulata video; ceterum non minus excellunt colore pallide fusco, quare pellucida sunt et 

 numquam opaca ac nigra, forma compressa subangulosa in obovato-rotundatam vergente, 

 dorso plerumque sulcato vel ad radiculam elevato - carinato , magnitudo variât y, lin. et Уд 

 lin. In duobus tantum locis (Kussur et Dindidagb) adest forma notabilis trachysperma* 

 semin. minus compressis fere rufis sub lente distincte granulatis et obscure striatis, quae a 

 var. sessilifolia typica adhuc foliis angustioribus ac pedunculis quibusdam rigide refractis 

 discedit et forsan subspeciem efficit in C. Kasbek typicum minime abeuntem, altera vero ex 

 parte adeo vicinam var. pyrrhospermae C. multiflori (e Gudurdagli), ut liaec facile tempo- 

 ris filia e C. Kasbek sit. Inter Cerastia orthodonta analoga et simillima species est C. El- 

 brusense Boiss. e Persia boreali, quod ad C. purpurascens sese fere habet, ut C. Kasbek 

 ad C. multiflorum; frustra inter caucasica quaesivi. 



In parte orientali Caucasi magni, in terra mobili schistosa vel porphyrica, numquam 

 calcarea, rarissime et forsan primitus in rupibus, tantum locis celsissimis ubi saepe ultima 

 planta, ait. 1980 — 1500 liex., rarissime ex bis locis descendens ad 1400 et imo 1235 hex. 

 (Bogos). Floret ab initio Julii vel serins usque ad finem Sept.; semina matura ab init. Aug., 

 rarius medio Julii. 



S2)€C. Detectum 2 Sept. 1 81 1 in m. Kasbek versus cacumen in detritu porphyrico ad cru- 

 cem lapidosam, ubi ultima planta ait. 1808н-62 corr. hex., e plantulis 5 visis unicam col- 

 legit fl. et fr. cum semin. maturis, quae tamen in horto non germinabant (Parrot! 1. c. I. 

 213; II, 8; spec. in herb. Ledeb. folia obovata et auguste ovalia gerit); ibidem paulo infe- 

 rius eodemque substratu ait. 1750 — 1700 hex. 18 Sept. fl. et fr. (Meyer n. 1912 cum 

 diagn., herb, et msc. I, 248, ubi ait. 1760 — 1740 hex.; IV, n. 245 descr.). Ipse seqq. 

 locis legi: Chewsuria supra lacum Tane, ait. non ultra 1500 hex. 23 Sept. fl. ultimis et 

 capsulis aspermis, hinc paululum dubium, hue tamcn retuli propter folia omnia petiolata, 

 rotundato - ovalia cum petiolo 4 lin. longa, fere glabrescentia; calyx coloratus, cauliculi ri- 

 gidiores, semina immatura vitelliua laevia. In m. Azunta ait. 1800 hex. ultima planta, inde 

 descendens forte usque ad 1600 hex., 15 Sept. fl. et sem. mat. fere typicum, sed calyce 

 subcolorato. In jugo Maisti versus m. Thebulos -mtha ait. 1712, descendens ad 1600 hex. 

 16 Sept. fr. supramat.; typicum, microphyllum, filicaule, brevissime puberulum. Tuschetia 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme Série. 29 



