FlOEA CAÜCASr. 



227 



183; sed in m. Elbrus a Meyero non repertura, ut ibi dicitur); teste cel. Fenzl planta 

 araratica offert calyces coloratos et cauliculos firmiores cum foliis subcanescentes. Spécimen 

 quoddam flor. Cerastii dubii, inter m. Gudgora et crucis ait. 1153 — 1277 liex. lectum a 

 D. Owerin 16 Sept, cliaracteres fere omnes C. Kasbek prae se fert, sed habitu uimis diver- 

 sum, adscendens 4 poil, foliis turionum radie, et caulis floriferi paucis reraotis lanceolatis 

 petiolatis ultrapollicaribus; etiam folia suprenia basi angustata, hinc pro С. purpurascente 

 aut C. ruderali determinari nequit, quibus ex habitu proxime accedit. 



Cerastium mnltiflorum Meyer 1831. 



Avia alpinaC. nemoralis, ni^tis C. Kasbek, ab utrisque diversum seminibus % — %lin. 

 atris, turgidis, dorso obtuse granulatis, faciebus zonatim striatis; ceterum semina doiso 

 sulcata, versus radiculam sensim plana et elevato-carinata, granula dorsalia non raro api- 

 cibus impressis. Perennans est, saltem trienne celui, imo vere dissemiaatum non semper 

 primo anno floret; plerumque rigidius et majus quam С. Kasbek ß. sessilifolium, foliisque 

 acutioribus vel acuminatis, caulinis basi latiori sessilibus dignoscitur, difficilius vero ex 

 herba а С. nemorali: floribus majoribus, petalis calycem plerumque distincte superantibus; 

 numquam penitus glabrescit in herba vel calyce, uti C. elongatum. C. multifloro rhabdo- 

 spermo adjunxi formas 2 eximias e charactere seminum fere species dicendas, quarum 

 1) salatavica* arhabdosperma est, i. e. semina profert fusco-nigricautia turgida % lin. 

 granulata etiam in faciebus, nec zonatim striata; haec ex herba florente magis adC. Kasbek 

 accedit; 2) pyrrhosperma * habet semina rufa Vg — '4 lii^- gi'anulata, in faciebus non vel 

 tantum obscure lineolata; ideoque C. nemorali similiora, sed non acute granulata; ex herba 

 florente non semper tuto a С. multifloro rhabdospermo dignosci potest. 



Tantum in parte orientali Caucasi magni, typicum sat frequens in graminosis et de- 

 tritu schistoso, rarissime in rupibus reg. alpinae alt. 1600 — 1300 hex., locis altioribus 

 saepe subuniflorum vel subvillosum; inde devectum ad reg. subalpinam et imo sylvaticam 

 ad ripas, arva et rudera, saltem ad 950 hex. usque. Floret et fr. a Jun. ad Sept.; in al- 

 piois ab init. Jul. vel s^rius ad finemSept., fruct. mat. a fine Julii. In subalp. vallis Terek 

 alt. corr. 1000 — 950 hex. (Meyer n. 1909), seil, in arvis et ruderibus ad pagos Kobi et 

 Sion, 14 et 15 Sept. fl. fr. (Meyer herb, et msc. I, 235, 276, 290; IV, n. 24 descr., n. 

 241 add.): variât ibi brachypetala: petalis calyce subbrevioribus, sem. obscurius granu- 

 lato-striatis, caule tenuiori minus pubescente, 3 — 4 poll. Infra pag. Kasbek alt. 850 hex. 

 28 Majo flor. primis legit D. Owerin, paulo dubium, a С. nemorali diversum petalis 7 lin. 

 in calyce 5 lin ; 14 Jun. fl. prope Kasbek iterum legit cum C. purpurascente. Ipse legi 

 seqq. locis: Pschawia secus Botanis Chewi confluvium Araguae, ad pedem m. Borbalo 

 alt. 1100 hex. 13 Sept. fl. et fr. glabratum, pedunculis vero pubescentibus, sem. mat. ob- 

 scurius lineolatis et granulatis. In rupibus humidis m. Borbalo alt. 1520 hex. 13 Sept. 

 flor. semin. praecedentis semimaturis, caule robusto 3 poll. 1 — 2-fluro, foliis glabrescen- 



