Floea Caucasi. 



235 



Cerastium purpurascens Adam 1805. 



Propter petala purpurascentia a nemine posthac observata ab omnibus Cerastii spe- 

 ciebus distinctum proposuit Adam; bine M. Bieberstein 1808 n. 891 nomen mutavit in C. 

 frigidum, monens petala margaritacea esse vel coerulescentia Lini sativi instar; talis color 

 abnormis, neque a Meyer, neque a me in vivo observatus, rarissime quidem in bac specie pro- 

 venit, sed ex statu morboso pendere videtur, M. Bieberstein dentés capsulae revolutos er- 

 rore descripsit, in spec. herb, ejus licet semimaturo erecti sunt; hinc in Suppl. 1819 ad- 

 miscuit C. multiflorum e Jucharibascb fructiferuni. Praeeunte Meyer, qui speciem restau- 

 ravit, nomen Adami praefero saepissime aptum respectu calycis vulgo purpurascentis vel 

 atropurpurei. Foliorum formâ, etiam in statu florifero, dignoscitur ab affinibus speciebus; 

 caulina etiam inferiora numquam petiolata, sed omnia late linearia obtusa vel brève acuta, 

 subrecta, variant quidem latiora, sed basi non valde dilata sessilia sunt, neque undulata ut 

 in С multifloro; folia turionum radicalium Myosotidem suaveolenten imitant; in Tusclietia 

 seraper glabrifolium, rarius alibi glabrescens. Cyma hebetata umbelliformis, raro semel dicho- 

 toma; bracteae Semper ішгѵае. Sepala variant pallide viridia, pl. min. scarioso-marginata, 

 obtusa vel acuminata. Semina ^4 — ^/з lin. fusca, admixto interdum colore rufo, turgida, zo- 

 natim granulata, papillis acutis vel obtusis, quandoque in eadem planta densioribus irregu- 

 lariter dispositis; dorsum ad finem cotyledonum sulcatum; in forma microsperma* trans- 

 caucasica, foliis longioribus et angustioribus insuper distincta, semina sunt V2 — % lin. 



In pratis, locis lapidosis, sed non in rupibus, ad rivulos et in detritu reg. alpinae totius 

 Caucasi, formatione schistosa, porpbyrica, protogynica, nec non calcarea, alt. 1670 hex. 

 vel inferius, rarissime 1876 in m. Elbrus, descendons vel dejectum in reg. subalp , rarius 

 ad 900 hex. usque; var. glabrifolia non infra 1470 hex. Floret in demissis fine Maji, in 

 alpinis a fine Jun. vel ocyus, saltem ad med. Aug., fine Julii saepe defl. sem. maturis, quae 

 interdum jam init. Julii leguntur. 



Spec. In reg. alp. Cauc. occid. et orient, alt. 1000 — 1400 hex. (Meyer n. 1917 cum 

 diagn.); ubique versus m. Elbrus v. g. supra fl. Kassaut in graminosis, humidis et lapi- 

 dosis alt. 1166 — 1200 hex.; in m. Jungusche alt. 1366 — 1433 hex. et aliis vicinis alt. 

 1166— 1333 hex. 4, 5, 7, 13 Jul. fl. et sem. mat. (Meyer herb, et msc. I, 22, 24, 30, 

 262; IV, n. 23 descr. n. 249 add.): plerumque typicum, interdum calyce viridi, in m. 

 Jungusche minus, caule tenui 2У2 — 4 poll. foliis glabrescentibus parvis, corolla 4 — 5 lin., 

 sepalis coloratis 3 lin.; Meyer in mss. monstrositatem memorat: petalis herbace;s viridi- 

 bus, antheris efifoetis, ovulis abortivis. In decliv. occid. et bor. m. Elbrus alt. 1407 — 1876 

 hex. non altius, 11 Aug. fl. (Radde p. 158, 191): caul. 2 — 4 poll. variae crassitiei, calyce 

 petalis 6 lin. duplo breviore. In valle laterali fl. Ardon supra Sgit in reg. subalp. alt. 1000 

 hex. 22 Majo fl. legi semipedale latifolium, calyce 5 lin. viridi subscarioso; ibidem in reg. 



alp. alt. 1300 hex. ad limites Digoriae: tripoUicare , latifolium, brevifolium saepe parvi- 



* 



