238 



F. J. Ruprecht. 



duliteri numquam desideraiitur». Pili foliorum sunt longi acuti, saepe mixti cum brevissimis 

 glanduliferis; optime Koch 1831 monet, Wahlenbergiura ante omnes alios auctcres ad hunc 

 characterem specificum attentionem direxisse. Planta alpina magis orientalis, variabilis 

 quidem, at folia numquam magna et basi lata sessilia, verum late ovalia vel elliptica basi 

 attenuata subpetiolata; bracteae floris 2 et 3tii, si adsunt, minores quam in C. latifolio L., 

 si quidem in flore secuiido rarissimo hujus evolutae foliis supremis simillimae magnae, pro 

 bracteis vulgo vix habentur; semina matura adhuc ignota. Haec species in Caucaso non 

 adest, neque similis forma 



A praecedentibus jam longius distat C. carinthiacum Vest 1808 in Hoppe Tasclienb. 

 p, 229 fusius et bene descr. Non est forma glabra C. ovati Hoppe, neque huic postponenda, 

 ut Koch docuit; ipse Hoppe 1. c. 1808 testatur, eandem novam speciem e m. Selenitza Car- 

 uioliae a se in Centuriis false pro C. alpine editam fuisse. Vest suam speciem describit 

 foliis pubescentibus margine ciliatis, viridibus, superioribus 3 lin. longis, 2 — 3 lin. latis, 

 habuit ex alp. Noricis: m. Loibl, Orio, Kum, Ortosha, Selenitza inferiori, in glareosis, fl. 

 Jun. et JuL; distinguit formam duplicem: a. foliis angustioribus lanceolatis basi dilatatis, 

 et ß. fol. latioribus ovato-oblongis. Huic posteriori proximum vel identicum videtur C. ova- 

 tum Hoppe ex Willd. 1809 «foliis ovatis acutis glabris subciliatis, in horto fere semipolh- 

 caribus, in spontanea minoribus«. Hoppe igitur non idem iutellexit, ut posthac (1834) Koch 

 s. n. C. ovatum in Sturm fasc. 64: forma glabra foKis late ovatis inferioribus lanceolatis, 

 cujus varietatem pubescentem foliis lanceolatis addidit. Mihi ignotum est C. alsinefolium 

 Tausch 1828 e Bohemia ad Einsiedel, fol. lanceolatis spathulatis glaberrimis С carinthiaco 

 affine, quod teste Koch 1831 idem est, a AVolfner in Flora 185G, I, 343 segregatur et in 2 

 species finditur. In C. carinthiaco pili foliorum pubescentium Semper eglandulosi, rigiduli 

 elongati crasse articulati; band ita in C. polymorpho; bracteae in cyma pluriflora brevis- 

 simae obtusae, margine vel ex toto scariosae; calyx glaber, stricte ciliato-pilosus vel rarius 

 brève glandulosus, etiam in forma glabrifolia; capsula et petala calycem duplo superant; 

 semina sec. Vest: reniformia, angulata, aurantiaca, rugoso- punctata; ipse vidi 'л — 7з lin. 

 rufo-fusca angulata, testa parum laxa, prominentiis obtusis oblongis, sub lente Stanhopeana 

 stellato-plicatis vel in eodem semine cum papillis obtusis valde prominulis. 



Formae caucasicae difficiliores sunt. Inter omnes C. carinthiaco angustifolio et glabri- 

 folio maxime accedit a. decumbens* subalpinum, solum inter p. Kasbek et m. Gudgora pro- 

 veniens, cauliculis procumbentibus saepe % pedalibus excellens; semina matura C. carinthiaci, 

 sed ^4 lin. et numquam papillis prominulis tecta; dubius sum, an ad hanc speciem potius 

 relegandum sit, bracteis enim evidenter scariosis recedit a formis ß, y, S, e inter m. Elhrus 

 et Kasbek provenientibus; calyx fere Semper pilis longis eglandulosis tectus, quod numquam 

 in ceteris formis caucasicis.; ß mollifolium*, elatius 6 — 9 poli, erectum, foliis oblongis 

 acutiusculis remotis cum caule molle pubescentibus; fere C. alpinum L. refert, sed differt 

 pilis caulinis et foliorum homomorphis brevioribus crassius articulatis subglandulosis, 

 pedunculis defloratis saepe angulo recto infractis, petalis 6 lin., bracteis apice vix vel parum 



