FbOEA Caucasi. 



243 



Myricaria germanica. (L.) 



Myricariae species facile omnes ad nnam pertinere et characteres ex aetate pendere 

 valde suspicor. Juvenilis caulibus usque ad radicem herbaceis refert M. herbaceam (Willd.); 

 talis in Abchasia circa Suchum Kale lecta 26 Jul. fl. fr. a D. Sperk et Reinhard; in Cau- 

 caso se vidisse tantura M. herbaceam refert Steven 1856. Typica M. germanica in Caucasi 

 alveis frequens est; caules herbacei saepe e ramis inferioribus lignosis originem ducunt, 

 racemi terminales sunt, folia parva abbreviata pl. min. glaucescentia, bracteae margine 

 lacerae infra medium valde dilatatae. Statum senilem hujus meo sensu efficit M. davurica 

 (Willd.), racemi omnes evolvuntur laterales densi longe pedunculati usque ad basin herbacei 

 squamosi, serins in axilla squamarum foliigeri; ad basin racemorum in caule lignoso adsunt 

 squamaecopiosae persistentes, folia saturate viridia fiunt et longiora, bracteae margine inte- 

 gerrimae medio latiores quam basi; talem optimam legi pr. Sadon fine Maji et med. Maji; 

 ad fl. Terek pr. Lars racemis lateralibus adhuc paucis, sed in eodem specimine anno prae- 

 cedente terminales fuisse manifestum erat; non longe ab hoc loco (Balta) M. germanica genuina 

 crevit et coram me est. Teneo Myricariam e Lyon, a M. davurica vix diversam nisi racemis 

 lateralibus subsessilibus et petalis roseis, quae M. squamosa Desv. saltem Rchb. Fl. germ. 

 p. 587 est et quoque in Fl. Monacensi provenit; e Suecia tantum M. germanicam vidi. E 

 Sibiria altaica M. germanicam nondum vidi, sed M. davurica microphylla Bunge et M. alo- 

 pecuroides Schrenk fere transitum efficiunt. ' . 



In alveis glareosis fluviorum Uruch et Terek, ad planitiem non descendons (T. ger- 

 manica Güldenst, mss. 1771 п. 156, 158 cum observ. de stamin. et gemmis). Ad latera 

 torrentium Tauri et Caucasi freq. fl. Majo (M Bieb. 1808 n. 616 sub Tamarice; in herb, 

 ejus adest M. davurica et M. germanica). Ad margines rivulorum promont. occid. alt. 

 200 — 500 hex. (Meyer n. 1461), seil. 1 Jul. in ripa Kitschmalka alt. 410 hex.; 19 Jul. 

 inter fl. Kuban et Kuma; 10 Aug. pr. Narsau alt. 500 hex. (Meyer mss. I, 14, 79, 133; 

 in herb, ejus adsunt specc. m. Jul. lecta fl. et defl. petalis interdum roseis). Deest 

 circa m. Beschtau. In vallibus lateraUbus fl. Ardon: ad шаге glaciale pr. Zei alt. 

 1060 — 1070 hex. 5 Sept. legi ramis residuis lateralibus subsemipedalibus herbaceis usque 

 ad basin emortuis, prius fructiferis; M. davuricam optimam legi 24 Majo fl. et defl. prope 

 Sadon inter 660 et 870 hex.; eodemque die Myricariam notavi ad fl. Ardon alt. 420 hex. 

 In glareosis ad torrentem Terek (Meyer n. 1461), seil. pr. Novi Reidan alt. 390 hex., nec 

 non inter Lars et Darial 12 Sept., sed non altius adscendit (Meyer mss. I, 220, 225); pr. 

 Balta alt. 423 hex. 13 Aug. fr. legit D. Owerin M. germanicam typicam; pr. Lars alt. 

 600 hex. (Kolenati ex Meyer 1849 pro M. herbacea Dsv.); ipse M. davuricam legi 14 Majo 

 flor. ad ripas fl. Terek pr. Lars. Radscha; versus fontes Rionis supra Chebi et 687 hex, 

 24 Jul. 1772 (T. germanica Güld. mss.); inter Chebi et fontes Rionis (M. herbacea Bunge 

 pl. Abich); verosimile quoque pr. Chotewi infra Ambrolauli, in insulis Rionis cum Hippophaë 



