Flora Caucasi. 



245 



vidi ramos parvifolios fruct. solitariis in hb. Fischer et Meyer; deest in mss. Giild. In Imere- 

 tia aust. valle Chanis-zcliale ait. 200 — 300 hex. legi 1 Oct. sem. mat. grandifoliiim , fruc- 

 tibus ternis in apice ramorum. 



Hypericum galiifolium *. 



Dagestania calidior: in prov. Koissubu ad m. Erpeli infra 1000 hex. et in prov. Gum- 

 bet inter Arguani 820 hex. et Tschirkat 230 hex., 31 et 27 Jul. fl. et defl. parce legit D. 

 Owerin. 



Propter folia verticillato-quaterna linearia articulata ad §. Coridia pertinet, sed a typi- 

 cis speciebus hujus sectionis: H. Cori L. et H. empetrifolio Willd. valde recedit pericarpio 

 longitudinaliter multivittato, hinc transitum quasi facit ad § Taeniocarpica, inprimis ad 

 H. hyssopifolium angustissimum. Rhizoma repens cauliculos aliquot graciles emittit, supra 

 terram simplicissimos herbaceos quadrangulos 6 — 9 poil. Folia quaterna auguste linearia 

 acutissima pungentia margine revoluta, 9 lin., longa, ad summum lin. sed plerumque tan- 

 tum lin. lata, glaberrima nitida pellucide punctata, intra axillas inferiores fasciculis de- 

 pauperatis sessilibus foliolorum similium sed breviorum aucta. Cymae depauperatae con- 

 tractae in racemum compositum brevem vel subsimplicem dispositae. Sepala ovata 1 lin., 

 margine glandulis nigris sessilibus vel brève pedicellatis dense obsessa, fructui adpressa. 

 Petala 3 lin. longa, obtusa, diu post anthesin persistentia. Carpella dorso et margine dense 

 longitudinaliter multivittata , nec vesiculis obliquis versus margines obsessa. Semina semi- 

 matura % lin. recta vel arcuata, lineato-foveolata, haud aspera. H. Cori L. proxime affine 

 propter caules herbaceos, sepala in fructu erecta, petala persistentia, sed valde differt vit- 

 tis pericarpii, foliis longioribus rectis acutissimis, sopalis minoribus non linearibus, petalis 

 brevioribus, ramis racemi fructiferi contractis brevioribus erecto-patentibus, caule basi 

 haud lignescente. 



Hypericum orientale L. 



Speeles pulchra viscida, foliis decussatis crebre denticulatis basi sagittatis. Referente 

 jam Güldenstädt, odor succi Glycyrrhizae, sapor foliorum primo dulcis dein sat intense 

 amaricans; caules vix pédales, folia raro pollice longiora et 2 lin. lata, interdum tamen 1% 

 poil. longa, ad 3 lin. lata. Specc. suppetentia 6 — 9 poil, facie H. ptarmicaefolii Spach tab. 

 19, foliis linearibus 1 — poil, inferioribus magnitudine decrescentibus, tamen transitus 

 desunt ad formam typicam: H. Tournefortii Spach tab. 17 sive H. orientale ptarmicae foliis 

 Tournef. itin. II, 97 (220) cum fig. 



Radscha, in apricis subalpinis non frequens; ad Rionem circa S-chartali 19 Jul., 

 Seglewi 27 Jul. 1772 fl. et fr., nec non Tschkmeri 21 Jul. (Giild. itin. I, 286, 292, 426 

 et mss. n. 371 cum descr. bona); in locis siccis prov. Radscha, Jun. 1847 flor. legit Frick. 

 Suania, ad fl.Zcheni inter Laschketi et Lentechi ait. in litt. corr. 700—470 hex. 24 Jun. 



