252 



F. J. RUPEECHT. 



Sepski Post, in paludibus submarinis, 19 Sept. fr. mat; eandem speciem jam prius in itinere 

 pontico flor. legit Wittraann, sed locum natalem non adscripsit. Proximus H. roseo Thore 

 similibus locis in Gallia occid. merid. pr. Bayonne et Dax crescens et in palud. Italiae bor. 

 pr. Mantuam, Venetiam et Luccam; in Hetriiria cum var. albiflora ungue atro-sanguineo, 

 pedunculis supra basin articulatis: H. aquaticus Dec. Folia basi cuneata vel interdum ovata; 

 in H. roseo folia omnia etiam floralia basi cordata, testante DecandoUe 1815, Bertoloni, 

 Rchb. fig. 48G1 etspecim. Fructus non diffort a descr. Bertol. ѴП, 284, capsula mat. extus 

 nigricans glabra, reticulo prominulo, vaivulae marginibus intus longe et dense pilosae; se- 

 mina in localis saltcm 8, granulis densis exasperata. Gaulis decolor simplex, nec ramosus 

 et purpurascens ut Decand. describit et partim Bertoloni. Pedunculi fruct. variant infra 

 apicem vel supra medium articulati; floriferi juxta apicem articulati, quod non in H. roseo. 

 Flores 3 poil, rosei, Stigmata % corollae attingentia, in H. roseo tantum dimidium corollae 

 pariter 3 poll. 



Tilia septemtrionalis Rupr. 



Loco T. cordatae Miller 17G8 et Du Roi 1772 sive T. parvifoliae Ebrb. et Schkubr, 

 in Rossia europaea fere semper T. septemtrionalis in Fl. Ingr. 1860 fusius .exposita in con- 

 spectum venit. Сз^па multiflora et pauciflora inter optimas diagnoses T. cordatae et T. pla- 

 typhyllae Scop. 1772 admittitur; boc respectu jam T. septemtrionalis pauciflora, neglectis 

 imo bracteis saepe sessilibus et foliis numquam glaucis, а T. cordata multiflora vel subspecie 

 disjungi meretur et transitus adliuc nullos mibi obtulit, neque in sylvis neque locis apertis. 

 Non est T. europaea borealis Wahlenberg sola species spontanea Sueciae priva, praeter 

 cymam multifloram adhuc diversa foliis subtus insigniter glaucescentibus et capsula adeo 

 tenui, ut seminibus 2 maturescentibus inaequaliter dilatetur. Diversa etiam est T. parvifo- 

 lia Rchb. foliis subtus glaucis, bracteis numquam sessilibus et cymis multifloris interdum 

 in eadem arbore fortuitu depauperatis. In Caucaso magno altiori sola adest T. septem- 

 trionalis, nec T. cordata. In Sibiria transuralensi Tilia rarior evadit, circa Tjumen et 

 secus Tobolem fluvium usque ad Irtin, nec ultra fere occurrit; in provincia Isetensi usque 

 ad Tschebare lacum sat frequens (J. G. Gmelin); haec nondum propius examinata. Spatio 

 abhinc ingenti separatae Tiliae iterum ad fl. Tom, quem orientera versus non excedunt, in- 

 veniuntur; compertum habeo, in gubernio Tomsk circa oppidum Kusnetzk, ad officinam 

 auriferam Zarewo - Nicolajewsk secus fl. Mrassa in sylvis primaevis «Taiga» dictis piagas 

 longitudine 4 stadiorum ross. occupare; specc. e gub. Tomsk accepta cymas multifloras et 

 reliquas notas T. cordatae offerunt, sed ab hac uti a T. septemtrionali quam masirae diffe- 

 runt foliis fere betulinis, numquam cordatis sed semper basi oblique truncatis imo uno la- 

 tere angulo acuto cuneatis, quare ut T. semicuneatam * distinguo; haec forma non est 

 T. silvestris a. ovalifolia sive minor Spach! 1834, nam folia sibiricae majora ad 2 poll. 



