Flora Caucasi. 



255 



T. foliis moUiter hirsutis, viminibus rubris, fructu tetragono: Ray Syn. 473, ergo nulla e 

 formis T. caucasicae, sed T. platyphyllos, quam Ray et Aiton soluiii ex Anglia nove- 

 runt viminibus corallino- rubris, sive T. coralliua Smith iu Rees Cyclop. et serius in Fl. 

 Angl, ut var. ß. T. grandiflorae, sive T. europaea ß. rubra Sibth. Oxon. 1794. Haec T. co- 

 rallina ex observatione Kochii (Fl. IV, 35) esset status hyemalis T. plat37)liyllae, et ejusmodi 

 forma corallina quoque in T. parvifolia obvenit. Alia vero species est T. rubra Steven 1832 

 in Bull. Mose. IV, 261 (reimpressa in Mém. Mose. 1834 p. 102) ex horto palatii Bacht- 

 schisarai Tauriae, citata quoque in Dec. Prodr. sub T. rubra Dec. ; specc. fruct. Steveni ex 

 eodem loco 1816 et 1822 ad M. Bieb. missa, pertinent ad T. caucasicam foliis subtus gla- 

 bris, ramis hornotinis viridibus, fruct. depresso-globosis obscure vel non costatis cum api- 

 culo brevissimo truncato tomentoso. Ab bac igitur diversa est T. rubra Steven 1856 spon- 

 tanea e sylvis Tauriae, fructu obovato costato; Steven ipse hoc loco mouet, ramos juniores 

 plerumque pulchre coccineos esse, vel intense pnrpureos, sed interdum sordide virides; T. 

 rubra et T. corallina bine tituli vagi sunt e charactere subordinato et accidentali variarum 

 specierum et formarum. 



T. intermediae nomen primum occurrit apud Wahlenberg 1820 (Fl. üpsal. p. 181) ut 

 arbor in Suecia solum plantata, cura citatis Svensk Bot. tab. 40 et Fl. Dan. tab. 553; at 

 palamest Wahlenbergium lapsu memoriae loco T. vulgaris Ilayne 1813 scripsisse «T. inter- 

 media Hayne». DecandoUe in Prodromo 1824 I, 513 ipse T. intermediam suam nuraquam 

 vidit, sed ex opère laudato Wahlenbergii desumsit, festinatione quadam confundens plantam 

 spontaneam suecicam sive T. europaeam borealem Wlilbg. cum arbore in Suecia plantata. 

 T. intermedia Dec. igitur ex diagnosi et patria est T. europaea borealis, ex nomine vero et 

 citato Svensk Bot. t. 40 est T. vulgaris Hayne. Hinc Wahlenberg 1824 in Fl. Suec. I, 335 

 Decandollium tacite emendans monuit, Tiliam spontaneam suecicam esse T. microphyliam 

 Dec. Prodr., nec T. intermediam Dec. Frustra igitur, haec ignorans, T. intermediam ex 

 errore ortam et jam ab initio intricatissimam, Tausch in Flora 1836 p. 412 défendit ut 

 nomen aptissimum pro Tilia, media inter T. parvifoliam et T. grandifoliara Schk. Si T. vul- 

 garis Hayne sive T. intermedia Tausch propter raritatem perhibitam hoc nomen non raere- 

 tur, sane melius fuisset, ejus loco restituere, ut ipse Tausch 1. с. docuit, optime definitam 

 T.bohemicam Micheli ex Tilli 1723 p. 165, tab. 49, fig. 3, prope Pragam in via ad Nacot 

 (Nachod?) detectam et descriptam «foliis (respectu T. platypbyllae) minoribus glabris, 

 fructu oblongo (in icône obovato basi attenuato) utrinque acumiuato minime costuiato» sive 

 T. europaeam t bohemicam Linne. Haec igitur magis definita quam T. vulgaris Hayne tab. 

 47, ubi fructus additur obscure costulatus, ut in Fl. Dan. tab. 553 pro arbore spontanea 

 seil. T. cordata, nec T. vulgari. T. Tecksiana J. Bauh. 1650, ad arcem Teck Würtember- 

 giae distincta tantum foliis majoribus a T. sylvestri Tragi, jam minus certa est ac T. vul- 

 garis Hayne. Koch 1833 (Fl. Deutsch. IV, 37) ex diuturnis observationibus T. vulgarem 

 Hayne pro var. grandifolia T. parvifoliae suae déclarât; forsan cultura aut substrato ferti- 

 liori enata. T. bohemica optima édita in Tauscb Deudrol. bohem. exsicc. olïert folia basi 



