Floea Caücasi. 



259 



aequantes, sed foliis distincte breviores. Pro specie bona considerare propensus sum; indu- 

 mentum et stylus affinitatem indicant cum T. alba W. Kit. 1802 tab. 3, quae in sylvis ad 

 Pontum Euxinum pr. Nicolai Guriae obvenit, unde ramum sterilem misit Frick sub n. 1018. 



T. multifloram Led. in montibus ponticis sat frequentem indicat C. Koch 1865. In 

 valle Chanis-zcliale Imeretiae austr. ait. 300 — 550 hex. 2 Jun. nondiim florentem legi var. 

 ejus paucifloram, cymis 3 — 7-floris, hinc fere transitum ad T. caucasicam grandifoliam 

 latibracteatam ; folia subaequaliter cordata 4 poil, longa et lata, bracteae 4 poil, obovato- 

 cuneatae 1 poil latae, supra vernicosae. Sed in eodem loco ait. 550 — 600 hex. 2 Oct. leg. 

 T. caucasicam ecostatam parvifoliam, cyma depauperata, fructibus obscure costatis obliquis 

 cinereo-tomentosis. 



T. caucasicam vidi e mont. Cyri super, pr. Atzkur a Wittmannio missam, foliis medio- 

 cribus aequaliter cordatis, superioribus obliquis, bracteis acutiusculis basi saepe inaequali 

 pedunculatis , cyma pauciflora nondum flor. Ad fluv. Chram gubern. Tiflis Majo fl. et defl. 

 legit Kolenati specc. foliis parvis basi obliquis, margine irregulariter et profunde serratis, 

 bracteis cuneatis obtusis vel lanceolatis acutis, basi brève pedunculatis; eadem forte Giild. 

 I, 260, 423 e loco vicino pr. Mischana. 



Inter Tilias Hohenackerianas e prov. Karabagh sequentes commemorandae. T. (cauca- 

 sica) begoniaefolia Steven 1856 Fl. Taur. p. 93: in nemoribus ad castellum Schuscha, Jun. 

 flor. offert ramos rubros, folia tenuissima! obliqua, longiora quam latiora, bracteas 4 poil, 

 longas, ad 1 poil, latas, oblongas obtusas supra lucidas, basi inaequali brève pedicellatas, 

 cymas 2 — 6-floras, stylum glabrum 1 lin. post anthesin duplo longiorem. At in eodem loco 

 alia forma crescit (n. 3435, non 3461) foliis minoribus firmioribus et bracteis parvis lan- 

 ceolatis diversa. Tertia forma (n. 3461?) in sylvis vicinis pr. pagum Ferruch crescit; refert 

 T. caucasicam subecostatam (fruct. immat.), ramis rubris, perulis pubescentibus, foliis sub- 

 regulariter cordatis, bracteis 7 — 8 lin. latis basi attenuata sessilibus vel rotundata distincte 

 petiolatis. Judicium suspende de T. intermedia talyschensi (Hohen, p. 168), ab omnibus for- 

 mis caucasicis diversa: habitu T. cordatae propter folia basi regulariter cordata tenuis- 

 sima!, cymam multifloram et bracteas modicas longe pedunculatas; tamen folia saepe majora 

 et subtus concoloria sunt, apice longius protracto, gemmae pubescentes et imprimis serratu- 

 rae mucronatae T. caucasicam indicant; haec in sylvis versus Swant Junio nondum flor. 

 lecta. Spécimen ex arbore forte hujus formae sterili in sylvis montosis inter Swant et Len- 

 koran lectum, ex forma foliorum superiorum jam magis ad T. begoniaefoliam tenuifoliam 

 accedit, sed folia subtus pilis laxe stellatis parcissimis insignia, ad nervos et venas quasdam 

 pilis fasciculatis vel simplicibus. 



In sylvis prov. Ghilan legit Aucher T. caucasicam foliis firmis obliquis grosse serratis 

 et longe mucronatis, bracteis magnis lanceolatis pedunculatis, cyma subtriflora, stylo 1 lin. 

 vel breviori, glabro. Fere eadem, sed saepe multiflora, bracteis sessilibus latioribus obtusis, 

 adest ex itinere Gmelini jun. e Ghilania, ubi rarissima dicitur (in herb. Fischer). 



