Floea Caucasi. 



265 



m. Bogos sub Rhodod. ait. 1300 — 1320 hex.; 15 Jul. in pineto supra pag. Eatlu ait. 950 

 hex. et supra. Promont, hor, orient, in sylvis pr. ЛVeden ait. 390 hex. 28 Jun. legit 

 D. Owerin specc. végéta fruct. et semperflorentia 0. parviflorae Lejeune 1813, petalis V/^ 

 lin. са1з'се atroviolaceo duplo longiora; stainina 5? semina ingricis paululum minora, testa 

 eadem. — Ceterum tantum vidi a AVittmami lectam flor. ad Cyrum super, pr. Atzkiir in 

 umbrosis humidis montium, nec non a Frick lect. flor. in Guria in ascensu m. ïhelwan pr. 

 Tschakatauri, ad limites Lazistaniao. Mullibi indicatur in Turcia aut Persia finitima. 



Observ. Oxys corniculata (L) interdum latera merid. Caucasi adscendit, sed planta 

 plauitiei e^t. Cachetia in monte Nakkerala ait. 550 iiex. legi 10 Aug. fl. et fr., forte intro- 

 ductam per pecora tuschetica; vidi quoque apud D. Moritz, lect. 4 Aug. intcr Laliskur et 

 jaontem Kodor Cachetiae. Kutais in ruderibus ad fl. Rion 12 Aug. 1772 (Güld. I, 301, 

 427 et mss. n. 382, antehac sibi non obviam in Caucaso notavit), ibid. in sylva 15 Nov. 

 defl. legi; ibid. vel in Radscha finitima, April, fl. et fr. legit Frick. Ox. villosa M. Bieb. 

 1808 n. 876, quam a Stevenio habuit ex lapidosis umbrosis Albaniae ibericae, est varietas 

 magis incano-liirsuta, ut spécimen herb, ejus ex Iberia occid. docet. 



Impatiens noli tangere L. 



Frustra in Caucaso dignoscere tentavi I. caucasicam Steven 1849 Ann. sc. nat. ser. 

 III vol. 12 p. 374; animadv. p. 13 in Bull. Moscou XXI, 27G, quae etiam opt. Meyero 

 1849 distincta videbatur foliis punctatis repando-subcrenatis. Verum quidem est, folia 

 adulta plantae caucasieae argute serrata haud esse, sed in specie typica pluribus locis simil- 

 lima sunt caucasieae. Idem valet de punctis vel striolis pellucidis foliorum fere semper cau- 

 casieae privis. Color et magnitudo florum mihi variabilis adparuit in loco. Jam melius di- . 

 versam I. pachycentram* in Rumelia legit Frivaldsky, flore quasi ecalcarato, i. e. calcare 

 ab apice pedunculi 6 lin. longo, subrecto breviter conico, nec ad finem constricto recurvo. 



Promontorium bor. in m. Beschtau 24 — 26 Jun. 1773 (Güld. II, 24); ibid. in 

 sylvis umbrosissimis (MBieb. 1804 n. 434, non servata in herb.); ibid. et ad Kislowodsk, 

 fl. Jul. (Wilhelms!); in promont. et in m. Beschtau locis humidis umbrosis alt. 200 — 500 

 hex. (Meyer n. 1817, mss. I, 93), in sylvis m. Inguschorum pr. Wladikawkas alt. 475 — 

 500 hex. 10 Sept. flor. (Meyer herb, et mss. I, 217; 1849 ab ipso correcta in I. caucasi- 

 cam Stev.). Digoria ad fl. Psechusch in umbrosis submontanis ad Karagaes (Güld. mss. n. 

 87). In valle laterali fl. Ardon pr. St. Nicolai versus Zei alt. 632 hex. et supra vidi 5 Sept. 

 floribus intus pallidis fere albis. Tschetschna pr. AVeden alt. 240 et 390 hex. 22, 24 Jun. 

 legit D. Owerin floribus in sicco pallidius flavis punctis sanguineis guttatis vel etiam luteo- 

 lis impunctatis. Ad fontes Araguaein m. Gudgora pr. Kaischaur alt. corr. 900 hex. 6 Aug. 

 fl. (I. caucasica Steven 1. c, Kolen. ex Meyer 1849); ibid. alt. 900 — 750 hex. 20 Sept. 



34: 



Mémoires do l'Acad. Imp, dos doieucoö, Vllmo Serie. 



