270 



F. J. RUPEECHT. 



Mag. tab. 1386. G. platypetaliim Fischer et Meyer 1834, reimpress. 1837 in Hohen. Ta- 

 lysch p. 157, simillimum quidem G. iberico, sed folia praecipue inferiora cordata orbicu- 

 lata "minus profunde fissa, lobis obtusis rotundatis mucronatis; in G. iberico folia ultra me- 

 dium partita laciniis prolongatis acuminatis. Accedunt vero aliae dilferentiae : folia G. pla- 

 typetali subtus ad attactum moUia!; petala minora obcordata, minus profunde biloba, nec 

 basi tam longe spathulata, saturate violacea venis nigricantibus ; filamenta Semper hispida, 

 in G. iberico hortensi forte hybridisato saepe quidem adsunt, sed non in spontaneo ; semina 

 et carpidia minora observ. F. et Meyer. Indumentum fere convenit cum G. iberico ß. sub- 

 glanduloso, at pili glandulosi majorem partem summitatum occupant et imo non raro in 

 caule occurrunt. Transitus in G. ibericum nondum vidi. 



In reg. alpina Caucasi medii frequens alt. 1300 hex. vel inferius, ad reg. sylvaticam 

 et rupestrem saltem usque ad 600 hex. descendons. M. Bieberstein in Suppl. 1819 G. ibe- 

 rico suo addit G. grandiflorura violaceum Güld. T, 426 et mss., repertum 20 Jul. 1772 in 

 convalle laterali Rionis ad monasterium Udabno ex oriente a S-chartali versus Braualsali 

 Radschae alt. c. 1000 hex.; inter plantas Güld. adest G. platypetalum petalis 6 — 9 lin., 

 sed cum schedula ejus manu scripta «in pratis herbosis ad Logoschety 5 Jul. 1772», qui 

 locus nuUibi apud Güld. memoratur, hoc die erat in Ossetia austr. pr. Krzchinwal (I, 276); 

 forte a studioso suo Krascheninnikowio accepit, quem Largwi ad fl. Ksani reliquit (cf. 

 I, 274). In Caucaso iberico alpino rarius quam G. ibericum a. (G. ibericum ß. M. Bieb. 

 1. c, in herb, ejus adest spécimen a Schlegelmilch comm. fl. et defl. petalis 6 lin. — vidi 

 etiam ab Adam sine loco spec. flor. et sem. maturis IV3 lin.). In valle Terek ad stat. pr. 

 Lars alt. 576 hex. 14 Jun. leg. D. Ovverin floribus primis, petalis 7 lin. obcordatis. Vidi 

 21 Aug. in m. crucis Gudgorae alt. c. 1250 hex., nisi forte G. ibericum fuerit. Suania in 

 valle^. Zcheni, in reg. alp. m. Dadiasch supra 1142 hex. 23 Jun. (Radde p. 59). Vidi 

 14 Sept. floribus atroviolaceis saturatissimis in Chewsuria pr. Ardot alt. 875 — 900 hex. 

 Tuscjietia: copiosissime versus m. Diklo inter 1200 et 1300 hex., ubi 27 Jul. flor, legi 

 formam macram caule 6 — 8 poll. foliis paucis minoribus, petalis 6 — 8 lin. Vidi 4 Aug. pr. 

 Dano alt. 1200 — 1250 hex. cum varißtate flore pallidiori, eodemque die ad fl. Tschescho 

 alt. 1150 — 1100 hex. deperditum fuisse doleo Géranium quoddam flore albo. Laiski Post 

 in limite reg. sylv. alt. 1300 hex. et infra descendens copiose, ubi 27 Jul. legi caule V/^ 

 ped., petalis 7 — 8 lin. emarginatis, répandis vel subintegris in eodem flore. Dagestania: 

 Dido ad limites Tuschetiae in reg. Zindako, ad limitem reg, sylv. alt. 1160 hex. 24 Jul. 

 flor. legi idem ас praecedens ex m. Lai; vidi apud D. Moritz lectum 22 Jul. in m. Ziz- 

 macho alt. 1250 hex. et 17 Jul. supra Chupro alt. 1100 hex.; vidi ipse 23 Jul. in ascensu 

 а Kidero ad Ilboch alt. ИЗО — 1200 hex., nec non 12 Aug. ad fluvium infra Inucho alt. 

 1000 hex. et 23 Aug. fl. saturate violaceis inter Inucho et Kituri alt. 1240 hex. Kaput- 

 scha: ad, fl. Simur in reg. sylv. alt. 860 — 870 hex. 9 Aug. legi defl. sem. maturis solito 

 majoribus 1% lin. sublaevibus, carpidiis fusco-nigris glanduloso-puberulis fere absque pi- 

 lis longioribus. Fontes Ilanchevvi ad pedem m. Botschog alt. 1300 hex. 15 Aug. fl. et defl. 



