Flora Caucasi. 



271 



legi humile vix semipedale, petalis 6 lin. bifidis. Inter Aknada et Tindi in reg. sylv. ait 

 870 — 850 liex. 7 Jul. legi fl. et defl. caule 6 — 9 poil., foliis minoribus; nec non inter Tindi 

 et Chuschtada ait. 900 — 800 hex. 6 Jul. flor. legi ultrapedale, petalis saltem 6 lin., fruct. 

 seraimaturis; vidi quoqiie 5 Jul. fl. inter Chuschtada et Chondodo ait. 900 — 800 hex. Vidi 

 16 Jul. in prov. Anzuch inter Megitl et Matschara ait. 700 — 800 hex. Cauc. orient- 

 versus fontes Samuris ad pcdem m. Saridagh ait. 1180 — 1190 hex. 24 Jul. flor. ultirais 

 legi ultrapedale, petalis saturate violaceis saltem 6 lin.; inter Kussur et Kürgüll alt. 1040 

 hex. et supra fl. Samur in reg. alp. mont. Schoralo ait. 1100 — 1080 hex. 14, 15 Jul. legi 

 caule Уз — ІѴ^ ped. — Cauc. minor: in declivibus lapidosis versus cacumen m. Sarial 

 ait. c. 600 hex., petalis 7 — 9 lin. (Hohen!); prata subalp. m. Talysch pr. Siwirs ait. 900 

 — 1100 hex. 12 Jun. petalis 6 — 8 lin. bilobis vel leviter emarginatis (Meyer! sub n. 1803 

 G. iberico, serius correcto); in virgultis tractus Suwant et Drych ait. 310 — 470 hex. (Ho- 

 hen. Talysch p. 158). In Gilania et Turcia finitima (Boiss.). 



Observ. Inter specc. Güldenstädtiana G. platypetali memorata aderat unum, eodem tem- 

 pore collectum et simili modo praeparatum, quod a dicta specie nimis recedit, ut pro varie- 

 tate ejus haberi possit. Pili longi in caule et reliquis partibus, etiam calyce! omnino défi- 

 cientes; folia subtus tantum ad nervos pilosula, caulina subsessilia, inferiora saltem duo al- 

 terna, suprema opposita et in axilîâ florigera; lobi foliorum latiores parce et grosse serrato- 

 incisi; petala calyce paulo tantum longiora subrotunda integerrima 5 lin.; filamenta basi 

 copiosius setigera. Propter folia cauhna plura alterna et indumentum quidpiam accedit ad G. 

 sylvaticum parviflorum, quod ceterum manifeste diversum filamentis non setoso-liispidissimis, 

 petalis non subrotundis, foliorum divisione et c, an forte G. sylvatico-platyphyllum , aut 

 potius nova species? 



Géranium gymnocaulon Steveu ex Dec. et Meyer. 



DecandoUe 1824 inter G. tuberosum M. B. et G. ibericum collocavit, sed nimis in- 

 complète dcscripsit, hinc auctor potius est C. A. Meyer 1849 p. 49, qui differentias ab 

 affinibus G. iberico et G. platypetalo exposuit. Idem est G. amethystinum Ledeb. 1836 et 

 in Fl. Ross., a Nordmann in subalpinis m. Gor Somlia Adshariae lectum, descriptum petalis 

 violaceis et foliis utrinque subtus tarnen magis praesertim ad venas pubescenti-pilosis, dum 

 rêvera pubescentia ad nervos et margines brevissima et adeo adpressa sit, ut folia glabra 

 adpareant; hinc lubentius nomen relative optimum Steveni admisi, quod idem esse Lede- 

 bour ipse suboluit, differentias nimis debiles statuens; ceterum fructus utriusque adlmc 

 ignoti sunt. Optime dignoscitur caule apparenter glabro, accuratius vero et oculo armato 

 inspectus tantum inferne glaber est, supern vero brevissime pubescens, pilis crispulis! nec 

 reverso-strigulosis, ut statim différât a G. sylvatico alpino ex foliis radicalibus simili; infio- 

 rescentiam confertam respectu G. iberic proxime affini, staturam minorem et flores duplo 

 minores saturatiores jam Ledebour memtnit; in tota planta nullibi glandulae adsunt, pili 



