Floea Caucasi. 



277 



Myrrhina inodora (Lobel. C. Bauh.). 



Rationem nomenclaturae vide in Fl. Ingrica p. 232, 226. Erodium cicutarium L. in 

 campis prov. caucasicarum vulgatissimum, per commercium nondum fréquenter introduc- 

 tum: ad introitum vallis Terek, ubi in rupibus pr. Keidan ait. 400 hex. 4 Oct. fl. fr. legi 

 acaule cano-hirsutum; in valle fl. Ardon ait. 420 — 440 hex. 4 Sept. fr. legi caulescens, 

 cano-hirsutum et glandulosum; D. Owerin legit in Dagestaniae prov. Gumbet: inter Danuch 

 et Arguani ait. 890 — 820 hex. 26, 27 Jul. fl. fr. caulescens glandulosum vel subacaule 

 puberulum, utrumque foliis majoribus viridibus argute laciniatis. 



Myrrhina fumarioides (Steven). 



Steven 1812 (reimpress. p. 89 et apud M. Bieb. Suppl. 1819 p. 453 cum observ.) 

 hanc speciem raram optime distinxit a M. anthemoide M. В.: caule florifero simplici, nec 

 dichotomo, foliis longcpetiolatis, laciniis obtusis, pedunculo longo saepe radicali pedicellis 

 paucioribus quadruplo longiori, nec subaequali. Spécimen Steveni in herb. M. Bieb. ad 

 descriptionem adeo accedit, ut originale esse non dubitem, licet in levioribus nonnullis re- 

 cédât V. g. pedicelli poil, pedunculo 3 poil, sextuplo breviores sunt. In specc. numerosis 

 a me alio loco collectis pedunculi interdum depauperati biflori, saepius tamen quadri- 

 flori; caules quidem simplices, sed plures in eodem rhizomate. In tota planta nullibi! glan- 

 dulae adsunt, bine ntscio cur ad M. absinthoidem (Willd.) transfertur, a qua jam Steven 

 distinxit colore sordide viridi, nec cano Absinthii, calyce villoso nec canescente, sepalis 

 quam petala duplo saltem nec parum tantum brevioribus; his accedunt laciniae obtusae, nec 

 lanceolatae acutae et caules breviores digitales vel spithamaei. Willdenow speciem suam a 

 Gundelsheimer ex itinere Tournefortii habuisse videtur; non dubito, quin sit G. orientale 

 (armenium) moschatum Absinthii foliis Tournef. Cor. 20 (et herb.), sive E. absinthoides 

 Jaub. et Spach tab. 203, quod quidem simile caucasico, sed jam ex icône distinctum foliis 

 apice protracto angustatis hinc circumscriptione lanceolata, lacinulis acutis, e descriptione 

 insuper: caule pube glandulosa intermixta, foliis sericeo-incanis, stipulis villosis (in nostro 

 hirsutis), pedunculis glandulosis, petalis purpureis, rostro carpidiorum V/^ pollicari (nec 

 1% poil.). Similius sane est E. Pseud-Absinthium Janl). et Spach, fide spec. Aucher-P]loy ! 

 4302 A, sed pariter diversum pilis pedunculorum et pedicelloruni horizontalibus glandulo- 

 sis, foliis argenteo-incanis, lacinulis acutis. 



Cauc. orient, ad rivulos alpines montis Schachdagh, fl. Jun. 1810 (Steven 1. с, ab 

 ipso spécimen adest flor. sine nomine in herb. M. Bieb. e subalpinis «Gändscha»). Awaria 

 in monte supra Chunsach, ubi in pratis declivibus ait. 900 — 1000 hex. legi 1 Jul. fl. et fr. 

 mat. primis, calj^x magis villosus quam in typico; petala saturate coeruleo-violacea; vidi 

 quoque 30 Jun. infra Chunsach in descensu ad fl. Koissu ait. 800—760 cura Anthemide 

 Marschalliana et Salvia canescente. Eandem formam vidisse videor 5 Jul. copiose inter Ka- 



