290 



F. J. RüPKBCHT, 



Pag. 85. Alliaria Matthioli villosior, foliis etiam supremis reniformi-cordatis non so- 

 lum circa Gelentschik obvenit, sed etiam in Tauria merid. pr, Laspi (Hb. Steven). 



Pag. 94. Sterigmostemum incanum M. Bieb. 1819; idem est St. torulosum Stev. herb., 

 glandulosum. 



Pag. 96. Sobolewskia lithophila ß. caucasiça. In herb. Stevenii adest e Chinalug flor. 

 et deflor. pedicellis erectis. 



Pag. 98. Alyssum alpestre Allionii 1785 cum phrasi et cit. tab. 18, fig. 2 ex alpi- 

 busCotteis etCenisio adest in herb. Linnaei ; corymbus accessorius Odontarrhenam indicat. 



Pag. 100. Alyssum obtusifolium Steven herb.! in Tauria merid. 1819 lectum. Diffe- 

 rentiam ab A. murali iteratim urget Steven propter semina immarginata, sed in planta 

 Steveuiana fructus tantum valde immaturi et semina vix ultra Stadium ovulorum evoluta, 

 hinc species omnino maxime dubia. 



Pag. 100. Alyssum Marschallianum tantum in herb. Decandollii extricabile. Andrze- 

 jovvski in herb. Steven plantam a Stevenio olim pro A. Marschalliano missam cum citato 

 Dec. n. 14, p. 308, remisit et correxit in A. montanum var. siliculis oblongis (mihi inae- 

 qualiter ovalibus), addens, non esse A. Marschallianum Andrz. in Dec, quod A. alpestre 

 M. Bieb. ab ipso communicatum (sive A. schirvanicum). Mihi vero probabile, Decandollium 

 hoc A, alpestre M. Bieb. non vidisse, sed tantum ex mss. Andrzejowskii et adnotatione 

 Stevenii synonymi instar attulisse. — Est vero aliud A. Marschallianum Steven herb, et 

 illo asserente etiam Decand. Syst. et Prodr., planta taurica facie A. subalpini sed propter 

 racemum semper simplicissimum minime §. Odontarrhena, propter pedicellos hirsutes, cha- 

 racterem a Decandollio et Stevenio 1856 praetervisum, minime forma A. montani ut Steven 

 in Fl. Taur. credidit, sed species diversa et proxima A. trichostachyo caucasico, recédons 

 statura minori, caulibus basi ramosioribus et durioribus, foliis parvis inferioribus late spa- 

 thulatis obovatis incanis, nec non pilis stellatis minoribus subargenteis ; hoc cum A. albes- 

 cente Schlecht, in herb. Willd. iterum comparaudum ; ab A. calycocarpo jam calyce cadu- 

 cissimo differt. 



Pag. 102. Alyssum trichostaçhyum Stevenio ignotum erat et diversis speciebus addi- 

 tum v.g. A. montano, A. rostrato. Vidi in herb. Stevenii flor. eGeorgieflfsk et e fluv. Kuban 

 1817 lectum. Proxiraum est A.Wierzbickii Heuffel propter flores magnos et pedicellos hirsu- 

 tes, sed cauliculi Immiliores sunt et basi raraosiores, indumentum brevius adpressum, nec 

 patulum subhir sutum, folia minora et densius stellulata pilis crassioribus, siliculae haud 

 manifeste retusae, paulo minores, vix 2 lin. (in forma adsharica tamen 2У2 lin.), pedicelli 

 breviores, inferiores non ultra 3 lin. A. rostratura Stev. interdum pedicellis subhirsutis pro- 

 venit, quae forma exactius observari débet. 



Pag. 102. Alyssum rostratum Steven herb, e Parkan omnino siliculas non orbicula- 

 tas, sed elliptico-ovales offert, unde spec. cit. in herb. M. Bieb. dubium redditur. — A, 

 vernale Stev. Fl. Taur. n. 104, fide herb, ejus est species collectiva et melius delenda; A. 

 rostratum tauricum siliculis orbiculatis et foliis angustis (Kitaib. Dec.) esse deberet, sed 



