298 



F. J. Ruprecht, 



queute: 5. e Buduch et Chinalug Cauc. orient, fruct., foliis brevibus et angustis, undiqae 

 pubescentibus, caule etcymaglanduloso-viscidula, seminibus rnfis; 6, var. glaberrima seuC. 

 strictum e m. Adshariae alt. 900 hex. Jul. flor. a Szovits, foliis anguste lineari-lanceolatis 

 Pag. 237. Cerastium latifolinm Linné herb, demonstrat 1. genuinum, a me expo- 

 situm, sub sched. «Myosotis alpina latifolie Allione» nt videtur ab ipso; 2. Myosotis Seguier 

 Veron. III p. 183 n. 1 (petalis 6 lin.) esset C. latifolium sec. Bertol., sed mihi potius vi- 

 debatur C. ovatum latifolium. 



Pag." 238. Cerastium polymorphum adecnmbens «e subalpinisKobi flor. (herb. Steven). 



Pag. 241. Spergula arvensis Linné herb, offert semina fere aptera disco fusco-papillosa, 

 quod Sp. vulgari Bönnigh. convenit. 



Pag. 244. Hypericum Androsaemum caucasicum sub nom. Androsaemum caucasicum 

 Steven in herb, sejunxit propter folia vix corda ta apice retusa et corymbum pauciflorum. 

 Propter germen succulentum et sepala integerrima eglandulosa simile Hypericum inodorum 

 grandifolium esse nequit, Adest defl. «e summis mont. Imeretiae Wachau »; deflor. e Kutais 

 a Roegner et e Bombori Abchasiae a Nordmann, hoc stylis 3, bacca globosa, foliis parvis, 

 caule ramosissimo. Aliud spécimen e Lenkoran ab Hansen propter fructus terminales umbel- 

 latos Stevenio dubium videbatur. Speeles variabilis. 



Pag. 244. Hypericum inodorum Willd. in herb. reg. Berel, sine schedula. H. rariflo- 

 rum Steven herb, est planta Szovitsii Junio ubique florens in sylvis Imeretiae, Mingreliae et 

 Guriae, ab ipso Steven recognita in H. raraosissimo a. Ledeb. subunifloro parvifolio. 



Pag. 245. Hypericum orientale Linné herb, acceptum a Tournefortio. Caucasicum 

 nostrum pariter variabile est, magis accedit ad H. ptarmicaefolium Spach tab. 19, at num- 

 quam folia adeo angusta et densa offert, ас H. orientale ptarmicaefolium Tournef. herb. 

 2165, eo minus convenit cumH. TournefortiiSpach tab .17. In herb. Stevenii adest «e Ku- 

 tais» a Roegner coll. 



Pag. 246. Hypericum hirsutum in sylvis Guriae rarius, Jun. flor. Szovits (Herb. Steven). 



Pag. 246. Hypericum liyssopifolium in Cartaliniae pratis rarius 1805 legit Steven. 

 Idem est H. ibericum rorismarinifolio glauco Tournef. herb. 2171 inter Tiflis et Eriwan 

 in pratulo (cum loco specialissimo in schedula). 



Pag. 247. Hypericum polygonifolium. Nostrum caucasicum est idem ac H armenum 

 polygonifolio Tournef. herb. 2169, sed 2 speciminibus genuinis admixtum est unum spé- 

 cimen H.hirsuti, ut jam cel. Spach docuit; planta Gundelsheimeri in herb. reg. Berel, adest 

 pro H. repente. In herb. Steveni adest e mont. Adshariae, floriferum sepalis eglandulosis; 

 odor florum suavissimus teste Nordmann. 



Pag. 247. Hypericum repens L. verissimum servaturinherbarioLinnaei, adprime res 

 spondens descriptioni ejus. Est species longe diversa ab H. polygonifolio; ex tempore Hassel- 

 quistii a nemine alio reperta videtur. Planta perennis 4 poil., ad diramificationes radiculas 

 emittens; rami bipollicares et breviores teretes vel obscure tetragoni; folia saepe obovato- 



