130 



P K T E R s 



exacte ratiocinatiis esse videtur, negligens membraex2 Q et 2 C pendentia et 

 corrcctionem^ quae ex ipso novo niitationis numéro in nvitationem solarem 

 prodiebat. Est autem numerus constans nutationis a Brinkley repertus 

 ~ 9",25 , ejusque errorem probabilem 0' ^,05 aequare ex comparatione va- 

 lorum, quos singulae dant stellae, deduxi. 



Cl. Robin son nutationis numerum constantem ex declinationibus stel- 

 larum in spécula Grenovicensi annis a 1812 ad 1835 circulo murali Troughto- 

 niano observatis deduxit, [Memoirs of the Royal asironomical Society. Vol. 

 XL). Quem in finem praeter stellam polarem 1^ stellis usus est^ quae tum 

 per 2k horas ascensionum aequabilius dispositae , tum saepius observatae 

 sunfj denique in meridiano ad altitudinem 50° excedentem ascendunt. Er- 

 rorem autem collimationis instrumenti ex Stella polari in utraque culmi- 

 natione observata détermina vit , pro observationibus , quae ante annum 

 1825 institutae sunt; pro iis^ quae postea sunt institutae tum ex poli 

 locis hoc modo determinatis , tum ex borizontis locis ^ qui ex stellis di- 

 recte in coelo observatis sequuntur , comparatis cum earundem slellarum 

 ex borizonte mercuriali reflexarum observationibus. Ut hos poli et bori- 

 zontis locos compararet inter se, distantia borizontis a polo ca est accepta, 

 quanta per observationes directas et reflexas immédiate combinatas ex 

 13 3 paribus superiorum culminationum et ex 126 inferiorum paribus se- 

 quitur. Ceterum aberrationis numerum secundum cl. Bail y 20 ,36 suppo- 

 sait stellarumque parallaxes annuas neglexit. Incognitas quaerendas accepit 

 et nutationem et singularum stellarum declinationes et motus proprios. Pro 

 stellis Gastore et Polluce vero motus proprios dates supposuit ex compara- 

 tione locorum a Bradleio et cl. Air y constitutorum, cum harum stellarum 

 mensurae ipsae, quas ad nutationem definiendam invenerat, propter mino- 

 rera temporis ambitum etiam minus valerent ad motus proprios cognoscendos. 

 Neque omnes singularum stellarum observationes institutas ad calculos vocavit 

 cl. Robinson, cum observationes ab anno 1820 ineunte usque ad diem 



