Niimerus constans nuiaiionis. 



151 



16 Sept. 1821 institutas, propter tubum instrumento maie junctum re- 

 jecit , si(;ut omnes aiias observationes , in quibus coefficiens nutationis 

 minor erat, quam 0,6 maximi valoris. Neque singiilas aequationes se- 

 cundum regulam minimorum quadratorum tractavit. Sed primo loco cu- 

 jusque stellae observationes in très turmas divisit, quarum média eas am- 

 plectcbatur observationes, quae alteri maximo nutationis erant proximae, dum 

 extremae turmae reliquas continebant mensuras maximo opposito vicinas. Sin- 

 gulis deinde cujusque turmae aequationibus in summam collectis très efFecit 

 pro quavis Stella aequationes finales, ex quibus valorem nutationis simplici 

 eliminatione extraxit. Castoris autem et Pollucis observationes, quibus duae 

 tantum quantitates inerant determinandae, ad duas aequationes finales re- 

 duxit. Pondéra vero quae dicuntur valorum hoc modo acceptorum déter- 

 mina vit ex erroribus in aequationibus singulis superstitibus atque ex coef- 

 ficientibus aequationum finalium. Tali modo cl. Robin s on ex omnibus 

 observationibus ad calculos vocatis valorem numeri constantis nutationis 

 9",23913 deduxit, at vero inutile censuit , hujus valoris errorem pro- 

 babilem calculo definire. Quem ex valoribus nutationis, quos singulae 

 stellae offerunt, comparatis deducere idoneum duxi, et 0",05211 reperi. 



Microscopia instrumentorum mensoriorum , ut notum est , variationi 

 cuidam ex temperatura pendenti obnoxia sunt, unde, si error collimationis 

 ex observationibus stellae polaris in utraque culminatione institutis conclu- 

 ditur, quod pro declinationibus a cl. Robinson ad calculos vocatis per 

 plures annos factum est, observationum erroi'es, quibus annua sit periodus, 

 possunt existere. Quorum errorum vis in nutationis numerum proxime 

 tollitur, si praeter nutationem etiam aberratio et parallaxis incognitae de- 

 terminandae in aequationes assurauntur , cum in bas ipsas maxime agant. 

 Sin autem, ut a cl. Robinson factum est, et parallaxis et aberratio cogni- 

 tae supponuntur (parallaxin enim —0 supponit Robinson)^ etiamsi earum 

 valores accepti veri sintj tamen ad nutationem recte determinandam obser- 



