132 



P E T E R s 



vationes cujusque stellae sunt adhibendae taies quae per totam seriem in 

 eadem cadant annorum tempora. Quae cautio an sit a cl. Robin s on ad- 

 hibita judicari nequit , cum singulae observationes , quibus usus sit , non 

 sint datae. 



Majora discrimina inter pretia nutationis^ quae ex singulis stellis se- 

 quuntur, partim eo oriunda videntur, quod error indicis per méthodes duas 

 di versas est cognitus^ cum in prioribus observationibus ad hune errorem 

 definiendum solis observationibus directis usus sit^ in posterioribus vero et 

 directis et reflexis. Intérim probabile videtur, pro medio valore ex bac 

 caussa nullum errorem gravem superstitem esse, cum stellae satis aequali- 

 ter per viginti quatuor ascensionis rectae horas dispositae sinL 



Valores hucusque pro nutatione tractatos , jam inter se comparemus. 

 Num. const. nut. secundum cl. Busch m 9"2320, c. errore prob. 0"031li' 

 „ „ „ Lindenauz:: 8,97707 „ „ „ 0,0U21 



Brinkley =9,25 „ „ „ 0,05 

 „ „ „ „Robinson=::9 23913 „ „ „ 0,05211 



Valores hi, uno Lindenaviano excepte, ita inter se conveniunt, ut 

 discrimina errores probabiles non excédant. Qui errores ipsi vero nondum 

 tam minuti videntur, ut super vacaneum sit nutationem denuo certius, si 

 fieri potest, constituere ejusque valorem in arctiores fines includere , qui 

 perfectioni astronomiae hodiernae respondeant. 



Auctore cl. Stru ve mihi propositum est, stellae polaris ascensiones rectas 

 tubo meridiano Dorpati observatas hune in finem in auxilium vocare. Nec 

 ullum dubium est, quin , série hac talium ascensionum satis ampla, cer- 

 titude nutationis, quod ad errores fortuites attinet, in fines includi possit 

 multo arctiores. Deinde séries ascensionum Dorpatensium eo dilFert ab 

 ascensionibus, quas cl. de Lindenau in usum vocavit, quod uno eodemque 



