134 



P E T E R s 



deducta. Apparet utraque occasione, si veri quantitatum c et TV valores a 

 suppositis constanter difFerunt, errorem prorsus eliminari, et in priore oc- 

 casione variationem illarum quantitatum, si qua est, tempori proportiona- 

 lem exstingui. Elucet exiguos in quantitatibus c et iV suppositis errores^ 

 culminationes stellarum fundamentalium etiam afficere. Sed effectus hic, 

 pro minoribus earum declinatlonibus minimus altioris ordinis, jure negligi 

 potest. Si vero quantitates c et N cum temperatura mutantur, rectascen- 

 siones stellae polaris ita deductae erroribus parvis sunt obnoxiae, quod 

 recte animadvertit cl. Bessel, cum hucusque subsidia desint, quibus mu- 

 tationes in c et iV ex culminatione aliqua in alteram oppositam mensuris 

 definiantur. Errores vero hi, ut postea in disquisitione de parallaxi mon- 

 strabitur, induunt formam a Sin G -|- é Gos ubi O longitudinem Solis 

 indicat , quantitates a et 6 vero pro eadem Stella per tolum annum con- 

 stantes accipi possunt. Si jam aberratio et parallaxis stellae polaris incog- 

 nitae supponuntur ex ipsis his observationibus cognoscendae: in aequatio- 

 nes conditionalcs membra intimant formae x Sin O -j- J Gos O, ubi as et j 

 sunt functiones ipsarum parallaxeos et aberrationis. Sequitur bine , si a 

 et b negliguntur , loco x et j ex observationibus dcduci x — a et j — b, 

 unde perspicitur parallaxes et aberrationes non veras determinari, dum 

 omnes reliquae quantitates ex observationum calculo eliciendae ab his er- 

 roribus constantibus liberae reperiantur. Si forma cylindrorum, in quibus 

 instrumentum vertitur, non est perfecte rotunda, differentia constans potest 

 oriri inter ascensiones rectas in utroque instrumenti situ determinatas, circule 

 seu ad occidentem seu ad orientem verso. Haec differentia est quantitas nova 

 incognita in aequationes introducenda. Praeterea vero ex eadem cylindrorum 

 impert'ectione error aliquis in ascensione recta média produci potest, non 

 in reliquis quantitatibus ex aequationibus determinandis. Si vero perfec- 

 tionem laboris instrumenti Reichenbachio-Erteliani spectamus, si porro 

 consideramuSj instrumentum inter culminationem superiorem et inferiorem 



