Numerus constans nutationis. 179 



invenerit. Idem error postea transiit in librum cl. Pontecoulanti '^Théo- 

 rie analytique du Syslème du Monde'» T. II. pag. 262. 



Ceterum apparet, inter niembra, quae forniuHs Besselianis acljeci, 

 maximi momenti esse ea, quorum sunt argumenta O — F et Q-^-F. Etenim 

 quamquam horum membroi'um numeri paulo sunt minores, quam eorum^ 

 quae a 2C pendent et jam prius respecta sunt, tamen majoris videntur momenti 

 esse, cum et periodum sequantur multo longiorem et proxime cum membris 

 aberrationis et parallexeos misceantur. Elucet ex bis ipsis membris, in 

 quibus O — r et O 4" ^ ^unt argumenta, cum in calculo obsorvationimi 

 superiore non sint respecta, valores aberrationis et parallaxeos inventos 

 correctione aliqua egere. 



Si membra bacc respicimus, ascensio recta stellae polaris, qualem for- 

 mulae Besselianae et tabulae Regiomontanae ofFerunt, correctione cget: 

 c H- 0" 1 172 Sin (Q— 1) + 0"0508 Sin a Sin (Q — r)igd 

 — 0,0195 Sin (O-f- jT) — [0,0085 Sin a Sin (0+ 

 -4- 0,0093 Gos ce Gos (o4- F)] tg 8. 

 In bac formula quantitatibus a, ^, F valores tribuamus, epochae mediae 

 observationum Dorpatensium 1828,28 respondentes, qui sunt: 

 a — U° 46' 18", § =- 88° 23' 35", F=: 279° 59' 3k" ; 

 quo facto prodit: 



c — 0 "232 SinO+ 0"610 GosO (in arcu). 

 Quodsi jam eam numeri constantis aberrationis correctionem ^ J y 

 et parallaxeos correctionem — ^ z quaerimus, quae conjunctae ascensiones stel- 

 lae polaris quantitate c mutent, apparet a valoribus prioribus j et 2 bas 

 correctione» // j et // z esse subtrahendas, ut verae prodeant aberrationis 

 et parallexeos quantitates observationibus respondentes. Jam 



— Sec 5 (SinOSina -\- GosQGos u Gos^), 



da' 



m — Sec d (GosOSin a — SinOGos a Gosé?), 



