Numcrus constans nutationis. 181 



Preuss observatas, correctio média ascensionis Besselianae ad mentem 

 alterius observantis, numerus constans abcrrationis et parallaxis stellae; quas 

 jani pauUo aocuratius inspiciamus. 



Differentia constans inter ascensiones stellae polaris a cl. Struve et 

 Preuss constitutas, qiiae 0"8 temporis est^ imprimis attentione digna vide 

 tur, cum Imcusque talis differentia, quamvis suspecta, ex observationibus 

 tamen nondum deducta videatur. Inducimur ad conclusionem , difFerentianj 

 notam inter appulsus stellarum fixarum ad fila instrumenti culminatorii a 

 pluribus astronomis observatos, cum declinatione stellae mutari, et in cor- 

 rectione ascensionis rectae mediae stellae polaris aequationem aliquam latere 

 personalem. 



Contra metliodum aberi'ationis et parallaxeos ex ascensionibus rectis stel- 

 larum circumpolarium deducendae cl. Besselius, ut jam supra dictum est, 

 recte animadvertit, quantitates bas minus certo deduci, cum subsidia desint, 

 quibus de situ instrumenti post duodecim boras non mutato per mensuras ccr- 

 tiores fiamus, eaque ex causa observatis ascensionibus rectis inesse posse crrores, 

 qui periodum anni sequantur. At vero vix dubitari potest, si errores lu in pa- 

 rallaxîn agant, quin iidem etiam numerum abcrrationis^ ex observationibus de- 

 ducendum, afticiant. Etenim abeiTatio maxima et minima locum habet, quando 

 Stella polaris média nocte et meridei culminât. Quibus anni tempestatibus, dif- 

 ferentia temperaturae, in culminationibus oppositis obviae, fere cadem est, 

 quam quae locum babet, si stella polaris, in maximis parallaxeos, hora sexta 

 matutina aut vespertina per meridiem transit. At vero numeri constantes 

 abcrrationis, 2o'%5 secundum cl. de Lindenau atque 20 %25, quem ex 

 observationibus Dorpatensibus deduxi, cum eo numéro , quem ob- 



servationes Pulkovienscs certissirnum obtulerunt, intra limites errorum pro- 

 babilium convenivmt; ex quo mibi conckîdendum videtur, etiam parallaxes 

 in iisdem duabus disquisitionibus repertas, erroribus non multo nsajoribus 



Mém. FI. Série Se. math, et phjs. T. 111. Tt 



