Numerus constans nutationis. 



191 



Formulas, qiiibus mutatio determinatur^ cui situs ecliptices progre- 

 diente tempore est obnoxia^ invenies Mec. cél. vol. 111. pag. i09, ubi vero 

 primae solae excentricitatum et inclinationum potestates respectae sunt. 

 Pleniores formulae, ad tertias horum elementorum potestates evolutae , a cl. 

 Le Verrier sunt datae in dissei'tatione, quae inscripta est: Mémoire sur 

 la détermination des inégalités séculaires des Planètes". {Conn. des Temps 

 pour l'an IS'i-'t); qulbus igitur formulis bic utar, postquam bas pro valori- 

 bus massarum in quibusdara planetis jam accuratius cognitarum mutavi, et 

 coefficientes quadrati ternporis t, a cl. Le Verrier non datas, deduxi. 



Massas sequentes accepi: 



Mercurii ~ Yi^lnr (sec. cl. Encke)^ 



Veneris — ^^'^3^ (sec. cl. Burckbardt), 



Terrae zr: (sec. cl. Laplace, jEjcpo^. Ed. VI. pag. 210), 



Martis ~ ,c (sec cl. Burckbardt), 



Jovis =j^;^(sec. cl. Bessel), 



Saturni — Tïhn (*^^- Bessel), 



Urani zz: (^ec cl. L amont); 



(vide Astron. Nachr. 4-43.) 



Massae Veneris, Terrae et Martis cum iis conveniunt, quas cl. Le 

 Verrier adbibuit. Reliquorum planetarum massae plus minusve ab iis, 

 quibus usus est, discrepant. Si igitur, duce Le Verrier, quotientes harum 

 massarum per massas ab ipso adbibitas divisarum exprimuntur per i -\- ju, 

 1 -f- /u" , l -f- /u^, 1 -f- ju^', invenies : 



norem attmet, difTerentia eo originem traxit, quod observationes Dorpatcii.ses paullo rmnoreni 

 obtulerunt obliquitatem , quam Regiomontauae. Obliquitas vero ecliptices, quae Dorpali constituta 

 est, mibi magna fide videliir digna, iniprimis cum correclio generalis decliuationum solarium 

 prodient minima = 0"03 (Obs, Dorp. vol. VI pag LXVIIJ. 



