IV 



J. Th. Stkuve, 



vulgatae non aliam sententiam posse esse nisi liane, naves igni impositas comburen- 

 das esse, quod quis fortasse probaturns sit de rogo cogitans e navibus constrneto 

 et in victoriae splendoreni concremato. Et in hac sententia Struvius minor fnisse 

 videtur, qui in Obss. p. 1 sq. tcuçtjç conjecit: sed ipse jam in literis ad me datis 

 eam sententiam retractavit». Neque etiam anxie quaerendum esse putem, quo- 

 modo naves superinjici potuerint rogo. Nimirum interfecto Achille magnoque Ar- 

 givornm popnlo caeso, gloriosa virago rognm exstrnere voluit adductasque naves 

 Argivornm ei superimponere, nt sic una flamma bostes invisissimi cum bonis snis 

 consumerentur. — Ad p. 15. In novissimis Tnis «Adnotationibus criticis» (Fase. III), 

 quas typis exprimendas curasti in Mationibus Acad. Petrop. T. VI. p. 9 — 69 (= 

 Mélanges Gréco - Romains T. II. p. 399 — 485). qnnm multa insunt de Homerico 

 dicendi génère subtiliter a Te disputata. quae ut mox aliis augeas ejusdem generis 

 animadversionibus. quales plurimas in locuplete penu Tua Te conditas habere pro 

 certo affii'maverim, enixe Te etiam atque etiam rogo, tum etiam locum illum hy- 

 mnorum Homeri verissime emendasti, quem legi in aoristo verbi öpou'etv adhibendo 

 ab omnibus Epicis rite observatae refragari monui in adnotatione. In hymno enim 

 in Minervam XXYIII, 7 sqq. de dea ex Jovis capite arniata prosiliente haec legimus: 



Verum pro «pouaev olim hic scriptum fuisse àv6pou<rsv docet Pindarus Olymp. VII, 

 35 sqq.: 



ßecte porro notas, Goettlingiuiu jam in altera Hesiodi editione Scut. Herc. v. 437 

 multorum codicum optimam lectionem орои'атп reposuisse. — Ad p. 17. Libenter 

 accedo ad opinionem in ßelationibus 1. 1. p. 484/387 a Te pronuutiatam, ПІ, 151 

 et sententiae loci et codicum scripturae aecommodatius esse аѵ« хротафосо ти/^ад. 

 — Ad p. 18 adnotas 1. 1. p. 484/388, si vocabulurn ты Ш, 248 sumendum sit pro 

 ideo, quae mea est opinio, summae obscuritatis Quintum esse arguendum. Verum 

 adverbium illud hoc sensu saepissime usurpât Noster; cf. I, 431. 462. П, 86. 111. 

 133. 327. ІП, 77. 644. IV, 318. V, 534. VI, 416. 428. VII. 64. 568. 692. ѴШ, 434. 

 IX, 102. 387. X, 375. XI, 294. XII, 19. 70. 245. 278. 556. ХПІ, 255. 281. 382.414. 

 XIV. 147. 213. 255. 440. Ex quibus locis cum nostro componas velim tales, quales 

 sunt 



/ 



