Ex quo vir de epicis Graecorum carminibus optime meritus, Arminius Koechly, in- 

 choatam jampridem, temporum autem injuria cum magno virorum doctorum dolore repres- 

 sam editionem Quinti Smyrnaei a. 1850 absolvit et triennio post in «Corpore poetarum 

 epicorum Graecorum» textum hujus poetae denuo summa cura perlustravit, tandem ali- 

 quando valde neglecto ad illud tempus Posthomericorum carmini justus est habitus honos 

 et firmissima criticae fundamenta posita. Itaque mihi, qui rudimenta quondam studiorum 

 eidem viro clarissimo approbavi, nec postea ab his studiis alienus fui, hoc unum relic- 

 tum est, ut quae pertractanti duas illas editiones comparantique cum iis priora studia et 

 mea et aliorum, ut Caroli Ludovici patrui Tom. I. «Opusculorum selectorum», atque ver- 

 sionem Germanicam aC.F.Platzioa. 1857 evulgatam, aliter constituenda esse visa sint, 

 in medium proferam. Qua in re ita mihi agere licebit, ut prius in quaestione, quae est de 

 fontibus Quinti, paulisper subsistam, deinde ex librorum ordine textui passim nondum 

 perpurgato curam impendam. 



Miro fortunae casu factum est, ut, postquam plus quadraginta annos immota jacuit 

 • illa quaestio de fontibus Quinti, leviter tantum tractata a Tychsenio in praefatione editio- 

 nis nimioque studio ad comparationem recens tum detectae epitomes Prodi vocata, Armi- 

 nius Koechly et ego eodem anno 1850 nostras de hac quaestione sententias uberiore 

 disputatione innixas protulerimus, ille in Prolegomenis Ed. I, p. XXVI sqq., ego quum 

 in utraque Particula «de argumento carminum epicorum, quae res ab Homero in Iliade 

 narratas longius prosecuta sunt», tum maxime p. 83 alterius Particulae, ubi huic disqui- 

 sitioni ultimam rationem subduxi. Quam meam disputationem A. Koechly recensuit in 

 Praef. Ed. II, p. XI sqq. 



Convenit inter nos, ad Homericum potissimum exemplum conformasse se nostrum 

 poetam, non esse secutum cyclicos, lyricos aut tragicos; ideoque ut in toto dicendi genere 

 simplicitatem referre studuerit magni epici, ita omnes telas fabularum Posthomericarum 

 in Iliade et Odyssea jam inchoatas pertexuisse. Discedimus autem praecipue in eo, quod 

 Koechly praeter Homerum, Hesiodum et Apollonium Rhodium vix alium quemquam accu- 

 ratius euni legisse credit, fabulas vero hausisse ex libello aliquo pedestri oratione scripto, 

 qualis etiamnunc est Apollodori, dum equidem doctum grammaticum credo fuisse Quin- 

 tum, qui et varia commentatorum Homeri volumina et complures antiquos poetas legerit 

 et sat magnam copiam fabularum indigenarum aut ipse enotaverit aut ex intento eorum, 

 qui eas congessissent, studio hauserit, cf. Part. I, p. 47. An ipsa illa simplicitas, qua 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme Série. 1 



