2 



J. Th. Struve, 



poeta res enarrat, documento est, nihil aliud legisse Quintum nisi unum fere Homerum? 

 Sic fieri potest, ut vehementer is fallatur, qui felicissimum Ciceronianae dictionis imitato- 

 rem eundem rüdem esse putet ceterorum scriptorura Latinorum. Praeter Homerum Hesio- 

 dum quoque et Apollonium lectos fuisse a poeta concedit Koechly; forsan alios quoque 

 concédât, modo in superstitibus monstrari possit imitatio, ut I, 93 credit Quinto ante 

 oculos fuisse Theoer. XXV, 115 sq. Nonne porro ea, quae VII, 300 de sole capricor- 

 num ingresso narrantur, ex Arat. Phaen. 292 sqq. sumpta videntur, et quae de ara coe- 

 lesti IV, 554 et XIII, 483 leguntur, ex Arat. 1. 1. 403 sqq.? Dum vero libenter hoc tribuo 

 Koechlyo non magni ingenii fuisse poetam et, ut nunc solemus dicere, magis natum ad 

 reproducendum quam ad producendum, tamen me non intelligere fateor, quomodo hoc 

 Posthomericorum opus poeta concinnare potuerit ex compendio aliquo prosaico, quale 

 nunc est Apollodori. Hoc non parvi esset ingenii, quoniam multarum fabularum, quas 

 tractavit, apud Homerum ne mentio quidem ulla est, qua inniti potuisset. Neque justa 

 laude fraudandus erit Quintus, quod in eligendis fabularum formis concinnitati studuit 

 Quidni igitur et sollertiam ei tribuamus et sobrietatem? Sollertem vero rerum aestimato- 

 rem se exhibet Noster in tradenda caede Thersitae (Part. I, p. 12), in fatis Achillis et 

 Memnonis inducendis (ibid. p. 24). Koechlyo sane (Prolegg. p. XXV) parum probabile 

 videtur, poetam vituperatae a grammaticis Homeri interpretationis Aeschyleae non igna- 

 rum fuisse, idem tamen (1. 1. p. XXIX) concedit, in dijudicandis armis inter Ulixem et 

 Ajacem omissam esse ab eo Minervam, etsi commemoratam ab Homero Od. XI, 546, ne 

 injusta videretur dea. Aeque sobrie judicantem eum videmus de Nestore in numéro Argo- 

 nautarum non commemorato (Part. II, p. 25), de Anticlo in equo ab Ulixe suffocato (ibid. 

 p. 27 n ), de causa, quae Aeneam ad patriam relinqueudàm commoverit (ibid. p. 55), de 

 mutata Hecubae forma (ibid. p. 78), de exundatione (ibid. p. 82). 



Bene Koechly in Prolegomenis monstravit, id quod ego quoque in utraque Particula 

 indicavi, in singulis rebus Quintum saepissime discrepare a Cyclicis, quantum et ex epitome 

 Procliana et ex variis notitiis nobis servatis concludere licet. Verum tantum abest, ut hoc 

 in vitium vertam nostro poetae, ut identidem idoneis causis ductum ab illorum poetarum 

 exemplo abiisse credam. Sic ut unum afferam, quid magis abhorret a vera poesi quam 

 accurata illa notatio temporis, quando Troja sit capta, qualem exhibuisse jam Leschem 

 in Iliade parva testari videtur Schol. Eurip. Hecub. 910: sa^o rj Tpota Oapy^twvoç jxTqvcç:, 

 <ùç [xev Tiveç tôv caropcxôv, o^Soïj ÊaTajte'vou, ùç lè с ттг]ѵ [X'.*pàv 'IAtaàa, оувотг] ср^сѵоѵтс;, 

 cf. Dodwell de Cycl. p. 803. Jacobs, ad Tzetz. Posth. 770. Koechly Prolegg. p. XIX? 

 Attamen ut per se parum probabilis est haec notitia, ita ne erui quidem potest ex hoc 

 loco, modo animum advertamus ad verba antecedentia et subsequentia; legimus enim ibi: 



1) Parum recte ibidem dixi Homerum Od. IV, 286 praei- 

 visse in narratione a Tryphiodoro et Tzetze tradita, An- 

 ticlo ab Ulixe in equo os ita compressum esse, ut aui- 

 mam exhalaret. Compressit sane apud Homerum, nec ta- 



men suffocavit, quae exaggeratio posterorum demum est. 

 An forte jam in Cyclicis hoc additum erat? cf. Schol. 

 Harlej. ad Horn. 1. 1. et Koechly Prolegg. p. XXIII. 



