Novae cueae in Quinti Smyrnaei Posthomerica. 



3 



KaXXicr'àsvïiç ev Seuxepo т«ѵ ' EXXYjvtxro v out« ypacper 'EotXo x. т. X. — Siopi'Çei -yàp aùtôç 

 тт)ѵ aXöffiv, (paaxöv cnju.ßfjvat tots tt]v хатаХтг)4»£ѵ ■rçvixa 



vù| [ièv stjv [ле'аат], XajxTCpiq 8' é7tsTsXXe стеХ^ѵт) - 

 |A£i7ovu>raoç Ss jjlo'vov ттд oySi'ï] ф^іѵоѵто? аѵатеХХес. Itaque Callisthenes historicus ex illo 

 versu diem Thargelionis definire se posse arbitratus erat, non ipse Lesches tam absurdam 

 temporis notationem epico carmini inseruerat. Veram illius loci interpretationem jam 

 dédit Welckerus Cycl. ер. T. I, p. 215. T. II, p. 536. 



Sumpseritne noster Quintus fabulas illas locales ex ore popularium, ut vult Koechly, 

 an ex intento eorum studio, qui eas congessissent, ambigi potest. Fortasse utramque opi- 

 nionem ita optime conjungemus, ut poetam credamus non tantum fabulas indigenas ex 

 scriptoribus, qui eas collegissent, hausisse, sed etiara ipsum majorem illorum locorum 

 partem peragrantem antiquitatis vestigia ac monumenta lustravisse. Abhinc aliquot annis 

 in «Philologo» (T. XIV, p. 612) locutus sum de loco quodam Hesychii ex Quinto resti- 

 tuendo, eamque notitiam de porta Trojana ex eodem fonte hausisse utrumque suspicor. 

 Pari modo ea quae X, 144 sqq. de Harpaso flumine habet Quintus, fortasse sumpta sunt 

 ex Apollonii cujusdam libris de rebus Caricis, unde sua hausit Etym. M. p. 148: "Артсао-oç 

 7готарі0<; Kapc'aç, тсротероѵ Дафѵои? xaXoiJjxevoç . stpïjxat Ы bià то о^итатоѵ toù $oû, xai 

 ort apTCaÇet tov!ç тсарссѵтас aùxw' out©ç ЕатореГ A-rcoXXwvcoç èv т« tcsjjitcto xod Sexotx« 

 töv Kaptxöv. Quod autem doctum grammaticum Quintum fuisse credo, id nolo ita intelligi, 

 quasi Alexandrinis poetis eum aequiparem, in quibus doctrinam saepe potiorem ingenio 

 conspicimus. Uli sane divitias istas magno labore paratas latere noluerunt, quod certe 

 aliter fuit in Nostro, cujus poeticam dotem praevalere videmus. 



Dixi Part. II, p. 83 non parum momenti in restituendo Homero auctoritati Qui»ti 

 esse tribuendum et provocavi ad Franciscum Spitznerum. Hic enim aliquoties lectionem 

 in Iliade restituendam confirmât adducto loco nostri poetae. Sic ad П. II, 2 scribit, recen- 

 tiorum poetarum usum, qui Aristarchi virfSujjLOç servat, ut Quint. Smyrn. II, 63 admo- 

 nere ne quid mutemus. II. III, 42 lectio итсофюѵ аХХ«ѵ ab omni dubitatione liberatur 

 Quinti imitatione XIII, 289. Idem vir doctus ad II. IX, 478 monet, verba bC 'ЕХХаЗо^ 

 eupu^opoio non modo librorum auxilio tuta esse, verum etiam Quinti Smyrnaei imitatione 

 in Posth. III, 468 commendari. Recte idem ad II. XIV, 485 nota vit Quinti verba VIII, 

 263 àXxTïjpa тстоХфою monstrare, notam ipsi fuisse (et fortasse etiam probatam) lectionem 

 Homerici loci Aristarcheam à'peoç àXxrrjpa. И. XXII, 467 in verbo ехсотиааеѵ «duplicis 

 consonae, quam numeri sibi exigunt, fidem augent libri praestantissimi, grammatici eru- 

 ditiores et poetae alii, ut Quint. Smyrn. VI, 523 фи/тр оитс хатсиааеѵ». Eodem modo II. 

 XXII, 475 lectio офітсѵито firmatur locis Quinti I, 599. IX, 470, et ut unum saltem Odys- 

 seae locum adducam , lectio plurimorum codicum Od. XI, 144 izâq xev p.s аѵауѵоіл) тсѵ 

 £о'ѵта defenditur a Nostro XIII, 223 еуѵб) <*Ф а Р т ° ѵ ^wca xal où треаеѵ. Ex aliis Smyrnaei 



1) Locus hic falso citatus; v^ujjioç ътіѵо; legitur 1, 124 et IV, 72, ubi hemistichium sumptum est ex Od. XII, 311 



