Novae cueae in Quinti Smyenaei Posthomeeica. 



11 



V, 427 sq.: uta, тсостер, Y'Vmcjxs, tcv oùx есгамаеѵ 'AtcoXXöv 



uia, тсатер, oreva/cÇe, tcv eux ІфііХа^е K'.^a'.pov. 

 V, 470 sq.: Si'Çsac Ахташѵа, тоѵ è'vSo^c уаатро; àetpeiç, 



Si'Çeat Âxxacova, xov еххаѵг:;. 

 VI, 310 sq.: Sec'Sia, [xy] jjlcv opivs Suaavxea хи'|лаха тссѵтоіг 

 Set 8 ta, jXTff [j.iv exeute [xsya; pc'oç. 

 Eandem legem supra commemoratam etiam in ceteris hujus figurae formis et apud Quin- 

 tum et apud Homerum obviis observare licet, velut apud Nostrum III, 72 sqq.: 

 ciSa "yàp, ouTtç [ле SuvYjCTexat е^іЛеѵ e'Xïwv 

 s'ïX^'Tl Sajj.âaao-'tat ex'./'ùovtMv iqpcôov, 

 oùS' entep охе'рѵсіоч [лаХ' ахро^оѵ т]хор ех^очѵ, 

 àxpc[xov yjxop s ач Xujv xai. j^^eo:; sfy 

 Hom.Il.XX, 371 sq.: ти S 1 е'уо aVctc^ eïjjii, xai et тсирі, x s ^P a ? sotxev, 

 et' тс u Ç) l /efpaç eoixe, [xsvo; S' ai.'~Mvt fftSiq'p«. 



XXII, 126 sqq.: cù jjlî'v тш; vùv sVtï.v атсс Spuo? oi>8' à^ô тег'трт]; 



tô capcÇejjisvat, axe x:ap^evoç ijfôso'ç те, 

 Tcap^e'voç "qCi&ôç т саріиетсѵ ocXXtjXcuv. 



XXIII, 641 sq.: cï S' ap' iuav Sc'Su[j.ci • о jxèv e|*7te§cv Yjvtc'xeuev, 



е^тіеЗоѵ Trçvtôxîu', о 8' àpa [лосатф xe'Xeuev. 

 Adde Theoer. Idyll. IX, 1 sq f : 



BwxcXca'aSeo Дафѵс, ти â' о Sa; ap/eo тсрато;, 



6)Sâç apx £0 тграто^, ефафаѴім Sè MevâXxa;. 

 Non adnumerandi videntur huic figurae loci, quales sunt Od. XVII, 126 sqq.: 



ti; S 1 07CÔT év |uXc'x« eXaçoç хратерссо Xô'ovtoç 



veßpouc хоф.г]'стасга verjYeve'a; ■yaXa'iTjVoùç 



xvï]jjloÙç е'^гре'цас zal ayxea Troiïjevxa 



ßoCTXCjjie'vY], о 8' егеіта eirçv eiVïjXu^ev eùvY)v, 



сф.фсте'роіоч Sè тоГочѵ àetxe'a 7ic'x[xov е'ф7]хеѵ, 

 'OSuaeO; xstvotctv aetxe'a тсот[лоѵ é^rjaet. 

 Ibid. XVIII, 304 sqq.: oï S' etç op^Tjoruv те xal tjxepc'eaaav àctSïjV 



трефа}лгѵос тертсоѵхо, jxe'vov §' е'тсс еатсероѵ ІХ^еГѵ. 



тоГоч Se тертсс|ле'ѵсссч [xe'Xaç е'ти eaTcepoç Y]X^5ev. 

 Adde П. X, 186. XIII, 799. Verum haec omnia in locum nostri poetae supra lauda- 

 tum non quadrant; versus enim 370 omnino idem coutinet, quod antecedens, пес quod 

 additur utc ар et vel xaxà rcoXXà mutatum in аахетоѵ — тст^а quidquam momenti habet. 

 Denique ita quoque Spitznero (1. 1. p. 77) assentiri nequeo, ut bis versibus plus gratiae 

 eo conciliari credam, quod quum exordium tum clausula utriusque sibi concinant. Tantum 

 enim abest, ut similem duorum versuum continuorum exitum quaesivisse poetas epicos 

 autumem, ut rara tantum exempla reperiantur, aut ad illud geuus, quod modo attuli, refe- 



