Novae cueae in Quinti Smyenaei Posthomerica. 



15 



o; Ss Xs'öv [xrjXotcuv асгт)іха,ѵхоіочѵ ^tcsXjov, 



aiyecrtv т[ ôt'saat xaxà cppove'ov счороистд. 

 adde II. XV, 635. XVI, 258. 783. Quod in novissima editione Lexici Passoviani notatum 

 est s. v. opouo, Homerum et Hesiodum solo aoristo uti eoque sine angmento, id etiam ad 

 composita hujus verbi pertinet 1 ); et principem epicum sequitur, ut omnes fere ceteri, ita 

 Quintus noster. Cumulatio autem verborum, qualis est èm§ç(aaç — évo'pouae, poetis vulga- 

 ris, neque montium commemoratio in hac imagine necessaria, quamquam in montibus cervos 

 figi legimus apud Horn. II. XVI, 757 et XXI, 485 sq. Denique non est mirum, oscitantem 

 librarium intulisse £v сресгоч, quum haec verba in comparationibus saepissime occurrant, 

 eadem versus sede I, 799. III, 280. VII, 257. IX, 240, quarto et quinto pede VI, 132, in 

 fine versus III, 170. 354. IV, 220. 238. 248. 519. V, 461. VII, 505. XI, 396. XIV, 317 

 * II, 414 S(jq. J сг/гхХ'.г, xc'tcxs crû TpcÔa? àvrjXîyeo; сХегстх^, 



тсаѵтоѵ sù^o'^evo^ tcqXÙ cpspxepoç e^jiôvat. àvàpov 



^Y]xpo'^ t' à'iava'Tif]^ Nï]pï](,'8o^ 

 «Haec profecto mire cohaerent, inquit Koechly in Emendd. p. 269. Nam quicunque hos 

 versus legerit, genitivos n-ïjxpô; àtavaxï); Nï]p7)t8o; a comparativo cps'pxspoç pendere puta- 

 verit. Nec magnopere locum adjuvabis, si pro copula xè particulam adversativam Sè repo- 

 sueris. Sine dubio versus periit hujus fere sententiae: 



ттаѵхоѵ êu/c'^svc^ tccXÙ cpô'pxepo:; qxjjisvcu àv8p<5v 



[xapxeï* иаі ysvstjv [іе^аХои Лес; è'^jxsvat auxoù] 



jxïjxpc^ x' àïavaxïj^ Nir]pir)t8oç etc. 

 Similia vid. v. 434 sq. XIV, 254». In Ed. I autem quamquam approbat correctionem 

 Spitzneri Obss. p. 85 cpe'pxaxoç; tarnen in lacuna ponenda persévérât repetitis verbis ex 

 Emendd. 1. 1., ita tarnen ut pro comparativo cp^pxepo; superlativum cpe'pxaxoç jam ponat. 

 Verum, ni fallor, admissa illa Spitzneri correctione, id argumentum cadit, quod quis cre- 

 dere possit genitivos |J.Y]xpc; сйаѵахт]^ Nr,pï]fôoç a comparativo cpépxspcç pendere, nec 

 quisquam conjunget tcoXù сргрхахо? [U)xpoç. Si igitur probatur, ut est probanda, emendatio 

 Spitzneri, locus pro sanissimo habendus, neque amplius de lacuna cogitandum. Quid? 

 quod sententia, quam versu adjecto expressit Koechly, ne apta quidem est huic loco, quum 

 originem suam Achillem a Jove maximo ducere dicens, suam ipse causam infringeret Me- 

 mnon. Hic enim, deae et mortalis viri (Tithoni) filius, matres solas ut deas inter se com- 

 parât, suamque Auroram multo praeferendam esse dicit v. 423 sqq.: 



Y) (xàv fàp цоосареаач xoù аѵ^ротсосоч cpaetvst, 



хт] èizi тсаѵта xeXefxai àxstpsoç ev^ov 'OXujjltcou 



ia^Xa xe xat xXuxà ьруа, xa x' àvSpacn ■уіѵех' ovstap* 



ï) §' év àXô; хеи^осн ха^тгцлеѵг] ахриугхосач 



1) In Horn. hymn. iii Minervam 28, 8 legitur ырои- 

 бгѵ. Apud Hesiod. Scut. Неге. v. 437 nescio cur multo- 

 rum codicum optimae lectioni ороъая Goettlingius prae- 



tulerit dubiam formam aoristi participii o'poûoa; cf. Lo 

 beck. ad Buttm. Gr. II, p. 259. 



