16 



J. Th. Stkuve, 



<XT:pTjXTCç xai, cugto:;. 

 Jam glorioso Achilles respondet v. 431 sqq.: 



<o Ms'^vcv, тег) vûv as xaxal <pp£'vs^ ^cpc'ïuvav 

 s'Xtîpisv аутГ г'[хгГс xaî cç [xotov iffGcpapfcs'.v • 



05 £7EC фЕрТ&род St pit ßt/Y] YSV.sfj T£ ffiUÏ] TE, 



Zïjvc; итсер'ЗЪ'ц.ою Xa/«v àp,iS:EUtSTOV aÊ^a 

 xai crtsvapcO NTjpïjGç. 



Alium qaoque locum hu jus l.bri а lacunae signo liberanduin esse arbitror. Conqueri- 

 tur Aurora, filium interfectum his verbis compellans V. §09 SIJ(|.J 



o'Xso p.c., cpiXe te'xvov, £T( S' ара [xyjtî'p'. тееѵ^с; 



à^(a)dcv TCspfôïjxaç' e'y« 8' cù erste SajxEVTc; 



тХтпс-ср-а'. а^аѵатс^іѵ Іяоираѵісіас cpastvstv, 



àXXà ха-а/ооѵіЪѵ s'aSuCTcy.at atvà ßs'ps^pa, 



du///] о тс с и as'o ѵсстсріѵ GtTCocp^Sti*.svoto тсстата'., 



тгаѵт' èitt;Xt8vaji.s'vou /àsc^ xat «soeéoç Рфсрѵэдд, 



ccppa тс xal Kpcvt'Sao TCspt cpps'va; аХуо^ txTqxat. 

 Num quid rêvera lucrabimur addito post v. 613 tali versu, qualem proposuit Koechly: 



уаіаѵ (xjjLaupö'(70UC7a хаі cdpavcv rjôè ^аХаіааѵ? 

 G. Hermamius olim de transponendq v. 614 post v. 612 cogitaverat; quam seritêntiani 

 recte jam rëfutavit Koechly in Ed. 1 mpiïens «non Orcinas tenebras, sed ( eam caligi- 

 nem intelligendam esse, quae post Auroram in Orcum delapsam omnia pressura sit». Faci- 

 lius concesserim, vv. 614 et 615 inverso ordine legi; etenim, Cronidae quoque, mquit. 

 Aurora, animus dolore afficietur, quando chaos et tetra caiigo omnia prenient. Verum idem 

 sensus in yulgato ordine inest, modo versum 614 ad 612 trahentes vertamus: dum chaos 

 et tetra caligo omnia premunt, ut Cronidae quoque animus dolore afficiatur. ■ 

 IL 637 Sqq.! ауу/. Sa ol ^.а'Ха rcoXXà TCoSôxeeç eotevov ïtctcoe 



yafav èiz i cte iß ovtsç àvav^s'a, xat ßac'Xetav 



àxvujj.£'vY)v opcwvTsç, EsXSopisvot [xs'-ya vc'axoir 



Zsùç 3' àftOTOV ßpöyxTjffe )£оХоир.еѵо;, à^çt 8s уаГа 



îîtvTfj^ï] rçept Tcaca* tçjojjloç 8 1 fXev ajißpoTcv 'Ho. 

 Versu altero correctionem Koechlyi àïjjsa non puto necessariam esse, quum terra circa 

 tumulum Memnonis herba caruisse diserte tradatur a Paus. X, 31, 6: Мецлкж'Зе^ xaSç 

 opv'.Gtv ecttiv сѵо|іа, хата Se eto; 01 r EXXY]G7i:ôvTiot ©аочѵ аита; sv еі!рГ)[Л£ѵац Tqjj-s'patç; tsvai te 

 lizi tcû Me'jjlvcvoç tcv тасрсѵ, jcat ctïc'cov тсО jj.v/j[i.aTo; Ss'vSpcov s'artv ті îroaç фчХс'ѵ, 

 tcûto xaî catpouatv ai opvfàsç xat uypofç Tofç TtTspcf; tcù Aiotjtcou tô u^art ^atvouct. Neque 

 in lacuna post v. 639 ponenda cum- viro doctissimo consentio. Falsa certe est versio Rhu- 

 domanni: «et quamquam luctu oppressam vidèrent reginam, reditum tarnen magnopere ap- 

 petebant», quam etiam C. F. Platzius in versione germanica expressit: 



