Novae cukae in Quinti Smyenaei Posthomeeica. 17 



Neben ihr stöhnten am Wagen die schnell hineilenden Rosse, 

 Stampfend den Boden, der Buh entwöhnt (?),'und den Lauf zu beginnen 

 Voller Begier, obwohl sie die Herrscherin sahen in Trauer. 

 Quid vero, si hoc fere modo vertamus: et quum reginam vidèrent luctu oppressam, reditum 

 magnopere appetentes; ita ut èx TCapaXX-rjXou sint posita participia йиотбфоѵте^ et éeXSô- 

 ßisvöi, participio autem opéovteç causa contineatur, quamobrem equi cursum repetere cupi- 

 ant, quia confidant tune fore ut mater, corpore filii relicto, paulatim exhilaretur? 

 HI, 149 Sqq.! àXXà xaî oç avo'pouas xat, ev^ope Sua^evesacn 



rcaXXov oßptjxov e*fX°S' ^ ev ^' 'Opi/Saova Siov 



'ExTOpoç la^Xov ітаГроѵ àvà хрстафою ти^ста?* 



où ydçi 01 xopuç la/e jxaxpôv So'pu xai ^е^аыто^, 



àXXà 8t' aùxîïç аіфа xat. oareou evSov ixavev 



foaç Iç еухефаХосо, xsaaae <5e ol 'iaXspôv xïjp. 

 Recte jam Pauwius in praepositione àva v. 151 cum genitivo juncta haesit, nec tamen 

 sententiae Koechlyi accedo, qui lacunam esse credit hujus fere modi: 



e'Xev à' 'Орі/іаоѵа 8fov 



"Ехтсро;; Іа^Хоѵ sxafpov * * * 



* * * Ітерссо Stà хрота'фою T\>yr\aaç' 

 comparato loco Homerico П. IV, 501 sqq.: 



to'v 'Oâuaeùç, êxâpoio x°X«<7(X|i.evoç, ßaXe Soupi 



xo'paTjV irj <$' éxepoto §tà хрота'фосо Tcspiqaev 



at 'xi x1 i Х 0 ^ 54517 )' т ° ѵ ^ ctxôtoç оасте хаХифг. 

 Sed hujus loci, quantum video, omnino alia est ratio; hic enim per utrumque tempus 

 pénétrât hasta, nostro autem loco hasta dicitur per unum tempus intravisse in cerebrum 

 (Si* aùxïjç xopu^oç xat, ocjtêou evSov ixavev Ivaç sç ^ухефаХою). Fortasse scribendum erit 

 асрар хротафою ruyjiaaç. 



Aliae difficultates insunt in versu subsequenti, ubi verba postrema xat, ^z^clùtoç ido- 

 neum sensum non affermit, ita ut Koechly de lacuna cogitet, tali fere modo explenda: 



аруаХе'ои ^аѵатою téXoç xat, xfjpaç àXu'|at. 

 Verum timeo, ne sanandi hujus versus spem festinantius abjecerit vir doctus. Profecto 

 conjecturae ab ipso aliisque prolatae non placent, et similes Homeri loci, quales sunt 

 П. XI, 95 sqq.: 



tov 8' itùç [леріасЗта [xstcû7Uov o£,éi Soupt, 

 vu£ , oùâe атофаѵѵ] Sopu ol ст/е^е x^Xxoßapeta, 

 otXXà bC aù-vriç TiX'ïe xai oaxsou, еухе'фаХо? §è 

 evSov oiizaç тсетсаХахто* За^астае M [uv цгр-аота' 

 XII, 184 sqq. XX, 398 sqq. facile nos compellunt, ut participium illud jxsjxacÔToç, quod 

 in fine versus saepissime apud epicos legitur, quocunque modo retinendum esse credamus. 

 Nihilominus in illo participio vitium latere persuasum habeo, idque hoc modo corrigendum: 



Mémoires de l'Acad. Imp. des sciences, Vllme Série. 3 



