Novae cueae in Quinti Smyenaei Posthomeeica. 



21 



Hic post v. 85 in cod. Vindobonensi (CI) talis legitur: 



otvxt'ov ê'X^ê'pi.evai TCoXejJLt^stv {шцшмѵхеі;. 

 Qui quum in ceteris codicibus non compareat, additamentura librarii, cui suppletum et 

 correctum illum codicem debemus, facile cognoscitur; videbatur enim ei sie nude dici 

 non posse [xV] tzoç Sapo-njawo-iv, sed opus esse addito infinitivo. Aliter vero de hoc versu 

 judicat Koechly, pro genuino poetae, qui sane perierit, intrusum eum esse dicens, nosque 

 ad ea relegat, quae ad v. 99 disputavit. Ibi poeta similem sententiam his versibus com- 

 prehendit : 



Tpôeç Sà, xaX st ïâve IlTqXeoç uloç, 



où jj.aXa Sapa"ï]'<rouo4v ext Ço'ovxoç e^eio 



xal as^ev iqSe xai aùxoù àjuipiovoç Âxpet'Sao. 

 Quibus in septem codicibus hic versus additur : 



TrjSà TeXajiovior'Sao ji-eya rôê'voç è'xxorôc jxtjjLvecv, 

 ad quem Koechly haec adnotat: «Sed tarnen haud negligendum videtur illud additamentum 

 etiam in optimis codicibus VV3 obvium. Ut dicam quod sentio: post v. 99 unus videtur 

 periisse versus, cujus verba extrema sxxorôt jupecv nobis servata sunt; in illis autem ver- 

 bis rfil TeXap.Gmââao ^іуси aSs'voç varia scriptura latet v. 100». Verum etiam hic, nisi me 

 omnia fallunt, infinitivus exxoaït jupetv adjectus a librario, ut suppleretur sententia, quae 

 verbis où [лаХа ^аретіѴоиаіѵ inchoata tantum videbatur esse. Koechlyi opinio de origine 

 prioris illius versus partis certe veri est simillima. Quibus verbis versui 100 superscriptis 

 quum forte illud supplementum versus 99 se adjunxisset, integrum versum hune esse cre- 

 debant librarii. 



Omnino, si animum advertimus ad eos locos, ubi in Cod. Vindob. (CI) versus legun- 

 tur ad complendam sententiam scripti, iique majore ex parte scabri, reputandum nobis erit, 

 librario illi saepe idem accidisse, quod nobis. Etenim aut recte sensit defectum, maie vero 

 supplevit, ut VII, 224 sq., ubi Aid. utrumque versum mutilatum in unum conflavit, CI 

 recte lacunam detexit, male tamen explevit, ex aliis vero melioribus codicibus Tychsenius 

 versus integros restituit, cf. ѴП, 634. XIV, 435; aut supplementum addidit in locis, qui 

 additamento non indigent, ut in utroque loco, a quo exorsa est haec nostra disputatio, et 

 III, 351, ubi jam Koechly verissime notavit «potuisse eum, qui CI scripsit, cum omisso ol 

 mutilatum versum maie oî 5' coç etaa'ipTqaav supplevisset, sequente Ùtcô" a^svap-rjat léçtaoi 

 facile eo induci, ut versum, qui déesse videretur, de suo adderet». Idem fere dicendum 

 erit de II, 57; nam librarius, qui fortasse ad marginem notatum viclerat, aliquot versus 

 déesse (scilicet post v. 58), defectum credidit esse in v. 57, ibique très versus assuit plane 

 supervacaneos et Tzetziana Musa dignissimos. 



IV, 183 Sq.: xâç тсохе TlTqXetSao 'ipaaù atsevo? àxajxaxoto 



YjXaaev é|"I8ï]ç ptsyaiXo îcspi 8oupt кгтсоіЪб$. 

 Koechly in adnotatione haec scribit: «[ле-уаХр тсері A et vulgo; sed quomodo praepo- 

 sitio illa defendi possit, non habeo. Itaque ex V, 137 wç S' aux«; Шио-eùç xsivoiç iizi 



