Novae curab in Quinti Smyrnaei Posthomerica. 



23 



482. h. in Apoll. 463. 525. h. Нот. VII, 5 1 ). Accedit quod descriptionem horum certami- 

 num et distributionis praemiorum attento animo perlustrans, hoc aniraadvertisse mihi vi- 

 deor, ipsos Semper heroes a Thetide accipere dona et si illa non ab iis ipsis, sed vel a 

 sociis vel a ministris ad naves auferantur, diserte hoc addi, velut v. 178 sq.: 



xai toÙç ціѵ NeVrop NtjXtq'ioç olç srâpotaiv 



wTtaaev ol S' iç vrjaç ayov [леуа xuSai'vovxeç 



àvTfôsov ßacnXrja. 



vel v. 291 : xal xoùç ріѵ ^ератсоѵт^ rcopsv тсоті vrjaç ayea^at 



'ISojxeveu'ç. 



Diomedes et Ajax ipsi captivas тсроетг)хаѵ lincpopouç eVi vr]a; v. 283, v. 394 sq. vero ex 

 duabus crateris propositis 



етероѵ jjl£v êXsctxsv ауаиоО ©Yjcreoç uîo'ç, 

 àXXov §' tqÙç 'Etcsioç sàç êiui v/jaç taXXs 



Eandem legem etiam in Homerica certaminum descriptione observatam videmus: П. XXIII, 

 699 saucium Euryalum ex certamine abduxerunt amici, 



aùxot S' otyopievot xo'[jLtaav Se'-rcaç ац.ф»ситсеХХоѵ. 

 et v. 848 : avoravreç S' етароі ПоХитсоітао хратероіо 



vïjaç Im уХафироц Іфероѵ (3a<7iXïj£ç àVïXov. 

 Quae quum ita se habeant, haud scio an sic restituendus sit noster versus: 



Iy, еХааеѵ [хета vfjaç аумѵ (3oaç, офра ѵ£[шѵтаі. 

 IV, 423 SQQ. ! S' отсоѴ £рат]£ѵта хал eù'iaXéovT 1 àvà xtjtcov 



uSç)Y]Xï|ç хатсбтою jxaX' ar^yß^i TTjXs'iâovTa 



Y) ата^иѵ Y| injxciva, rcâpoç xaprcofo тих^ош, 



X£po"ïj rtç Зргтсалю vso^Yi^st, ap' e'aaifj 



èç tsXoç Yj'Sù [хоХеГѵ, jjltqS' èç атсброѵ àXXov heérôat, I 



àpnfjaaç xevsov те xal асттсороѵ аі^орі^ѵоеочѵ 



jxéXXov'i' IçffTjsvTOç utc' siapoç àXSatvsa'iat. 

 Etiam hune locum eximendum esse credo eorum numéro, quibus ut desperatis lacunae 

 signum appingatur. Miror vero virum ingeniosissimum Koechlyum, quum recte compa- 

 ravisset IX, 473 sqq., jamque conjecisset eiv доерлеот (vid. Praef. Ed. I, p. XII), non ad 

 finem perduxisse inchoatam correctionem, sed mox, spe salutis abjecta, quam egregie modo 

 ingressus erat viam, reliquisse. Qui enim illum Quinti locum: 



ùç S' отсот' аХ§оаѵт]таі іш ата^ііеааіѵ ароира, 



Tjv то TCapoç ф^іѵи^оиааѵ е'тсЕхХиае }(£ф.ато<; aivoû 



1) Excipieudus erit П. XXIII, 160, si quidem cum Stollii : хѵіриха; У аца тоіоч, quam sane Duentzerus 



Spitznero probamus lectionem Dionysii тиера ol' т ауоі (Nachtrag zu den Fragm. d. ep. Poes. p. 39) «sorti suae 



ащи (АЕѵочтыѵ, Aristarchus enim tayoî scribi voluit. Idem committit». Apollonius Rhodius semel habet III, 1245 



vocabulum male intulit Düntzerus fragm. Autim. IX, ubi KôXx.wv àyo'ç. 

 ceterorum emendationibus longe praefero conjecturam 



