24 



J. Th. Struve, 



o[i.(3poç èm§çfoaç, r\ S' àXSopisvT) à^é^oioi 



piet&âa те^аХиГа тсоХих^'тб) aXwfl* 



oç ара TSipojJLÉvoto ФіХохтт]'тао тсароі^е 



тсаѵ SsjjLaç ait]/ avfôïjXsv • 

 cum hac nostra comparatioue contulerit, versum nostrum et ad literarum ductus et ad 

 ipsam sententiam sic optime mecum refinget: 



à\x.r\<jaLç xsvso'v те >cal аатсороѵ, atty' àvejxotatv 



[іеХХоѵ^' épCTTjsvTOç итс' eiapoç àXSaivsrôàc. 

 Eteuim 6rem ad masculam aetatem perventurum fuisse Troilum, si vixisset, in subsequen- 

 tibus indicat Quintus v. 433 sqq.: 



àXXâ juv èç Tïïo'Xejtov ф^саф.(Зротоѵ Tqyaye Moîpa 



ï|^7]ç otp/oji-evov 7t:oXuY7]^eoç, отстго'те cpwxeç 



^apaaXeot xeXe^ouatv, от' ouxêti §еи'етаі к^тор. 

 IV, 443 Sqq.î ^äjjLßirjffav S' àpa 7càvTSÇ, остоѵ x £ P°Ç е^е-гсотг^т] 



XaXxo'ç, ov àveps х е Р а ' 1 цоуаоѵте? àetpav. 

 Koechly in Epist. Crit. (Annal. Antiq. 1841, № 85) p. 712 et rursus in Ed. I mul- 

 tum disputavit de altero versu recte interpretando. Tandem in eo substitit, ut diceret: 

 «Nunc rectissime arbitror habere vulgatam, quae sane ad duos ex plèbe viros referenda 

 est, qui discum longissime ab Ajace emissum tollunt eique referunt. Ipsum enim id viae 

 spatium emensum esse, ut telum sua manu referret, quod ministrorum erat, illorum heroum 

 consuetudini répugnât; a qua si Ajax h. 1. ea causa recessisset, quam indicavi, disertius id 

 exposuisset poeta. Nec dubito, quin Homerum ante oculos habuerit 848 sq.: 



àvaravTSç S' етарос ПсХитсоіхао xpaxepofo 



vfjaç èm YXacpupàç ecpepov ßaaiX^o? àViXov. 

 Jam quid sibi velit v. 463 aùxoç 8' aux' àvaecpe ^еуаѵ aoXov patet: ipse ex amborum qui 

 attiMcrant manibus discum recepit, qno diligentius eum custodiret finitisque certaminibus in 

 suum tentorium referret». Longius repetita haec sunt omnia, nec congrua cum magna illa 

 simplicitate , quam ubique prae se fert poeta. Ut dicam aperte, quod sentio, nullam hic 

 animadverto difficultatem , neque de certis duobus viris hic sermo est, sed sententia gene- 

 ralis, qua magnum disci pondus indicatur: quem vix duo viri manibus sustulerunt. Ante 

 oculos certe habuit locos Homericos, quos jam notavit Koechly, П. V, 303 sq. XX, 286 sq. 

 XII, 447 sqq., ubi pari modo duos viros saxum de loco movere non posse narratur; noluit 

 vero forma enuntiati conditionalis uti, sed praetulit eam formam, quam etiam II. XI, 636 sq. 

 habemus, ubi eximio poculo Nestoris descripto haec adduntur: 



aXXoç [xàv [хоуеоѵ атсохіѵтіааахе xpaTCeÇifjç, 



irXefov éov NeoTüp 8' о ye'pwv оф-оу^т! aecpev. 

 Denique v. 463 sq.: aùxôç 8' аит' àvâecpe ^e'yav acXov, o'cppa ol еітг) 



тертсоХт] ц-e'voç r\ù, XtXaw^evo 7rovs£a^at, 

 tali modo interpretor: Ajax ipse rursus magnum discum sustulit, i. e. ultro hoc fecit, 



