Novae curae га Quinti Smyrnaei Posthomerica. 



27 



хата тк]ѵ 2|tùpvav ouSei'ç, &t xal -rcXeiouç Xe'yovTar oc jxev yàp èv т<5 X7)7C<» той Tïjç 'Ape- 

 tV)ç Êepoù таф^ѵас аитсѵ, о? Se où тсо'рро toutou ітсі jaXarrf] — . 

 V, 66 S(|q.î £v aùXol xiïotpac те тсар' siXa7ciV7]<7i тсгХоѵто* 



Iv Ss X^ 0 ' 1 to"^avT0 ѵ£б)ѵ тс ара тс о a ai yuvacxwv 



a? 8' ap' eaav Ço^atv àXfyxta 7Cot7cvu'ouaat. 

 Parum probabilem esse correctionem Godofredi Hermanni versu altero тсара тоГсті pro 

 vulgato тиара тсоаоч scribentis, verissime quidein monuit Koechly, attamen hujus quoque 

 viri docti ut emendationes displicent, ita etiam ultima ratio, qua post hemistichium év 8è 

 /opot іатаѵто ve'wv lacunam non unius, sed aliquot versuum fuisse credit. Si enim verba 

 тсара тсоаоЧ yuvatxöv a prioribus abstracta cum tertio versu juuxerimus, ita ut yuvafxeç 

 eae sint, «quae choreas juvenum et virginum spectant, non ipsae virgines, quae saltant, in- 

 telligendae igitur eae, quas Homerus memorat П. XVIII, 495 sq.: 



cd Se -yuvafxeç 



Іатоф.еѵас ^аи|ла£оѵ îizï тсро^ирссоч еха'атт]», 



insequentem versum non facile explicabimus, namque hic aperte mulieres vel virgines de- 

 scribit, quae vivarum instar se movent (Çwflatv àXqxta тсостсѵиоиааі). Quae quum ita 

 sint, .vide и dum erit, nonne versus illi, ut nunc se habent, modo recte explicentur, idoneam 

 imaginem offerre possint. Koechly in adnotatione Ed. I p. 260 monet, poetam nostrum in 

 imaginibus clypei describendis interdum ex duabus Homeri fecisse unam et hic quideui 

 quaedam ex Homerica imagine urbis pacificae cum nuptiis et judicio (II. XVIII, 490 — 508) 

 sumpta exornasse imagine chori (ibid. v. 590 — 606). Jam Quintus talem imaginem animo 

 sibi informavit: convivia erant tibiis citharisque accinentibus; ibidem chori juvenum sta- 

 bant ante pedes virginum, i. e. ante virgines, quae pariter saltabant. Igitur summo imagi- 

 nis loco convivantium epulae erant positae, imo juvenes, medio virgines et ipsae saltantes. 

 Absolute autem ut dictum credamus тсара тссстач et verba ѵемѵ — -уиѵаіхоѵ jungenda, dis- 

 suadent loci a Koechlyo allati. Verbum тсостсѵиѴ.ѵ, saepe apud epicos obvium, ubique inde- 

 fesse se moventem indicat, ut apud Nostrum IV, 210: Teùxpov §' ècrau^évaq етароі тсерс- 

 тссітсѵиоѵте? 'Hycv e'TctaxaÇovTa. IV, 509: itctcoc 8' Іухр^ < ?^ г 1 ааѵ ^ v тсостсѵиоѵте?, 

 quod non de currentibus equis intelligendum, sed de iis, qui nimii ardoris pleni vix loco 

 contineantur. VI, 153: xai §d juv à^cptrcoXoc Tuaupeç тсерітсостсѵиесхоѵ. VII, 351 : oï тот' 

 ÀxiXXéo; uîa ^spaaùv тсерстсоітсѵиеахоѵ. IX, 530: тсаѵта (Зротоі тсерстсостсѵиоѵ ер-уа. XI, 

 322: тсаѵ S' àvà асгти "Еааиѵт lYjrïipeç èç оитар.еѵб)ѵ aiÇïjôv Otxi'a tcoctcvÛovtbç. XIII, 352 

 de Aenea: о §' іааи^еѵо; 1% аатео? oto ßeßrjxec, Hxi I тсостсѵиоѵта тсо'Зе; фе'роѵ. Denique 

 addatur locus Apollonii Rhodii, qui proxime ad nostrum accedit, IV, 1398 sq.: cqx<pt Ы 

 Nùji-фаі 'EaTcspi'Seç тсоітсѵиоѵ, еЧрі^ероѵ aetSoucrac. 



Etiam in subséquente imagine v. 69 sqq.: 



аух с ар' орх^^ой те хас, еифроаиѵт) ; іратеіѵт)^ 

 афроѵ еѴ оцхфс хо^цаіѵ ехоиа' аѵеЗието тссѵтои 



