Novae ctjeae in Quinti Smyknaei Posthomekica. 



31 



Ѳрао-oç non tribuisse Ajacem Ulixi bene jam vidit Pauwius, haec enim animi facultas Sem- 

 per est laudi, neque vertenda in temeritatem, ut fecit Rhodomannus. Koechly, praeeunte 

 God. Hermanno, lacunam hic quoque esse statuit hujusmodi: 



oùSà <joi (XfxcptjjLsyLYjXe tçdaoç [/ai apvjta epya] 

 àXXà [Se'oç те 8o'Xoç те xaxôç] scat otTarôaXa ep^a. 

 Facilius, vitato lacunae signo, locum sic mecum constitues: 



àXkcL aoi äjjLcp^e^TjXs ^pooç xal otTaa'iaXa epya. 

 Clamorem dicit Ajax et turpia facta curae esse Ulixi. Nimirum quod laudatores de facun- 

 dia ejus et de auctoritate, qua in concionibus regnabat, praedicabant, iratus Ajax clamorem 

 inconcinnum nunc appellat, cf. II. IV, 437. Apoll. Rhod. I, 697. III, 749. IV, 1173. Suid. 

 s. v. ^poùç Y]Xo?, фоѵтг]', ao-ï][i.oç XaXta, 'äopußo?. Idem vocabulum Patruus 1 ) alii loco 

 Quinti, XI, 379, reddere voluit. In sequentibus poeta identidem illam Ulixis facundiam 

 respicit, ut 



v. 222: vùv S' àpa p'ïav 



tSpenr] TCtauvoç [леуаХоѵ іт\х.а(гаі ер-уоѵ. 

 et v. 232 sqq.: aXx% 'yàp T0 '^' as^Xov àpTj'cov, oùx аХе"уеіѵгЗѵ 



Sfjxsv evi [xéaaotatv ^тсеоѵ ©e'Ttç осруирбтсе^а* 



l^u'^ov S' eiv ayopYj xP £t6 > rce'Xet аѴзротсосочѵ. 

 V, 333 SJjq.î àXX' оте <Ц хата vïjaç sßT] xaî àrceipova тсоѵтоѵ 



'АруеГос Sopxoto ^е[лао'тед т]8І xal итсѵои, 



8г] тс'т' еам [хеуаХосо 0e4tç хатеЗи'аато tüo'vtou. 

 Codicum lectionem атссре'а non in атеіреа mutandam esse cum Rhodomanno, sed in obiei- 

 роѵа dixi in Emendd. p. 13 similemque lectionis varietatem II, 131 obtinere video. Dum 

 autem in bac re assensum tulisse me laetor viri de nostro poeta egregie meriti, moleste 

 fero, quod ulteriorem ejusdem de hoc versu disputationem comprobare nequeo. Facil- 

 lima sane correctione eßav Rhodomannus versum bene sanavit, ei tarnen Koechly haec 

 opponit: «Obtexisse non sanasse vulnus videntur. Etenim inconcinna existit et mira haec 

 membrorum consociatio: Ajacem ad naves socii perduxerunt invitum; at postquam ad naves 

 abierunt Achim coenae et somni avidi, tum vero Tlietis in mare rediit. Potius haec ita fere 

 juncta erant: àXX' оте Siq хата vrjaç eßiq xal атсеіроѵа тсбѵтоѵ, 



[8т] tot' iizl асрете'рад xXtataç àquxovTO zal aXXoi] 



'Apyefot S-.'pTcoto [tejxao'Teç TjSè xaî 'jtcvou* 



xaî то'т' ea« ^еуаХссо Ѳетц хате8истато tco'vtou. 

 Quamquam etiam post v. 334 lacuna esse potest. Scilicet hoc modo: 



ApYsîot Во'ртсою jjLejxaoTeç 7]§è xaî utcvou 



[хартсаХч^о^ ot|j.7]aav £тсь xXtcu'a; à<pi>es*a^ae}. 



1) Non Lobeckius, ut scribit Spitzn. Obss. p. 26 et 

 Koechly ad Qu. 1. 1., haec enim Carolus Struve Progr. V, 

 (a. 1816) p. 12 ann. (Opp. sel. T. I, p. 44 sq.): «In eodem 



Quinti versu (379) quis sit £pô[Aoç, non video. Forsan aut 

 âpôoç, aut, quod Lobeckio meo placet, ßpofAo; restituas». 



