Novae cueae in Quinti Smyenaei Posthomeeica. 



35 



eù Se xiç ÏKitoiGiv ЗеГтсѵоѵ So'xg) охитт:6§естаіѵ, 



eù Ы ttç ap^axoç spießig iSov 7СоХе|ЛОіс [xeSea'iw, 



aç )t£ 7i:avï]ji.sptot axuyEpô) xpivö^E^' Артг]і. 



ou yàp тсаио-оХтг]' ys цехеааехаі, oùS' njßato'v, 



et [xn] vù| eX'ioùaa Sta>cpcv££t ц.еѵо? àvSpôv. 

 Videmus Quintum in brevius contraxisse, quae fusius narrantur ab Ношего, et coenara 

 virorura equorumque conjunxisse. Memorabilis est etiam usus verborum Staxpivéet jxsvoç, 

 quae omnino alio sensu poeta hic posuit (dijudicabit vim) atque Homerus. Conféras VII, 

 668 sq.: о yspcv, iqji.sTspT)v àpexïjv àvà 8т]іотт]ха 



• Аіаа Staxptvesi xpaxspTq г al, uîcep^ioç 'ÂpY)ç. 

 et Apoll. Rhod. IV, 1177 sqq.: 



ev S' oye x £t P b 



сх^тсхроѵ l/sv ^pucrofo ^іхаатсоХоѵ, о отсс Xaol 



foet'aç àvà àaxu ScEîcpivovxo ^epitffTaç. 

 Non semel autem Quintus verba Homerica aliter sibi interpretatus est alioque usurpavit 

 sensu, quam quo vulgo usurpant. Sic epitheton Jovis Паѵоц.фаіои apud Ною. П. VIII, 

 250 parum intellectum ad Solem transtulit Noster V, 626, cf. Koechly ad 1. 1. Lobeck. 

 Rhemat. p. 42, a. 17. Pari modo male intellecto Нот. П. XV, 119 Quintus VIII, 242 

 Фб^оѵ unum ex equis Martis voluit esse, quem errorem etiam Antimachus commiserat 

 teste Schol. Нот. II. IV, 439 (fr. XXXV Duebn.). Etiam Hb. IV, 569 sq.: 



ïkffits'cfiov ye'voç eaxev Âpiovoç, cv xe'xev îtctcmv 



"Артсиса Zsmu'p« тсоХит]/^ ферхахоѵ аХХоѵ 

 coll. VIII, 155: ouç техеѴАртсша Zeфûp( ^ ) тсарос еиѵт^еГста. 



suspicionem movent, poetam nostrum stetisse a partibus Zenodoti et Timagenis, qui II. 

 XVI, 150 



xoùç exexs Z£фupo аѵ£[хы Артсша Побарутг). 

 prius vocabulum pro nomine equae habebant, non alterum. 



VI, 185 S(]q.! aùxàp éiz&l âo'pTCï]aav, Ißav тсохі So^a^ 1 Exaaxoç* 

 EùpuTcuXoç S' au'xoû xaxEXé^axo ßacov атсо^еѵ 

 èç xéyoç £ÙTtoiï]XOv, OTCTfj TCOtpoç aùxôç iai>sv 

 •rçùç AXE^avSpoç jjlsx' ауахХ£гпг)£ aXo'/occr 

 хеГѵо yàp ЕхтсауХоѵ xe jcaî e^o/ov ІтсХехо тсаѵхоѵ 

 еѵз oys X£çax t«v. 



Liceat mihi hoc quoque loco, si fieri potest, Podalirii munere fungi, qui teste nostro poeta 

 IV, 396 sqq. аріфі8£8рирцл£ѵа хирцхаха — 'Нхіаах' IvSuxe«;, — ouvex' ар' aùxôç Проха 

 jièv éxjjiuÇïjo-Ev, £7C£txa hk xspo"lv £^ас г Раф£ѵ Етссо-харіЕѵос. Koechly haec scribit: «Sed cum 

 xaxeXs^axo èç xs'yoç еитсопг]хоѵ, quod potius Tragicorum loquendi morem redolet, alienum 

 videatur ab epica Quinti simplicitate , hic quoque unum versum excidisse statui, quem in 

 Programm, p. 29 hoc modo supplevi: 



