36 



J. Th. Steuve, 



Afferri poterat a, 428. 434. т, 48». Mihi in adverbio auroû vitium latere videtur, quod 

 fortasse removebimus scribendo: 



EùpUTCuXeç §' diziùv хатеХе'|ато (Заіоѵ атш^еѵ 



èç TÉ^OÇ eUTCOlTJTOV. 



Nec parum commendationis haec conjectura habet av. 190: èVi' oys Xs^a-c' icàv, quae verba 

 sane, quum paucis répétant in prioribus dicta, monstrare videntur praecessisse vel simplex 

 verbum to'v, vel compositum ejus. АПІШМ et AYTOY non multum inter se differre, si 

 literarum ductus respiciantur, quivis videt. 



VI, 200 — 291. Part. I, p. 37 breviter tantum de toto hoc loco sententiam meam 

 protuleram his verbis conceptam: «Dubium est, mentione fuerit uberior hujus scuti affabre 

 facti apud Cyclicos necne, nisi ex Philostr. jun. Imag. X p. 876 in. [Olear. = p. 12, 33 

 Kays.]: xaî та отсХа Se аитмѵ тсатроа* àXX' 6 jj.èv EùpuTCuXoç аатцлосд [cf. Aesch. Sept. c. 

 Theb. 588. Eur. Phoen. 1119] еатаХтас, concluseris, antiquos poetas hoc opus non com- 

 mémorasse. Quo magis operae pretium videtur esse indagare, unde haec hauserit Quintus. 

 Attamen quum haec disquisitio accuratiorem expositionem exigat, in aliud tempus eam re- 

 ponam, id unum nunc monens, fontem hujus descriptionis non solos mythographos, sed potius 

 opus aliquod anaglyphum videri fuisse». Ad quae Koechly Prolegg. p. XXX haec: «Eurypyli 

 clipeum descripsit, memor, ut puto, praeter Achillis clipeum, etiam Agamemnonis loricam 

 A, 23 sqq. describi. Optime autem hujuscemodi descriptioni labores Herculis convenire, 

 quis est qui non videat? Struvius quidem I. c. p. 37, unde haec hauserit accuratiorem 

 disquisitionem in aliud tempus reponens, id unum pronuntiat fontem hujus descriptionis 

 non solos mythographos, sed potius opus aliquod anaglyphum videri fuisse. Fortasse; 

 quamquam cavendum puto, ne Quintum doctiorem faciamus, quam rêvera fuit». Etsi non 

 ignoro , multum mihi in subsidiis historiae veteris artis parum versato déesse ad quaestio- 

 nem hanc omnibus ex partibus dirimendam, nihilominus tamen nonnulla hic apponere juva- 

 bit, unde pateat, quibus fundamentis illa opinio mea innitatur. 



Ordo laborum Herculis apud Quintum idem fere est, qui ab aliis quoque traditur 

 (cf. Welckerus in Mus. Rhen. I, p. 507. Gerhardi Auserlesene Griechische Vasenbilder 

 T. II, p. 35 sq. L. Stephani Der ausruhende Herakles p. 199 sqq. et p. 214 a. 2. L. 

 Prelleri Griechische Mythologie Ed. II, T. II, p. 186 sq.): leo Nemeaeus, hydra Ler- 

 naea, aper Erymanthius, cerva /puao'xepoç, aves Stymphalides, stabulum Augiae, taurus 

 Creticus, Amazonidis balteum, Diomedis equi, boves Geryonis, poma Hesperidum, Cerbe- 

 rus. Cui cyclo praeposuit fabulam, quomodo infans dracones ab Hera immissos interfecisset, 

 et ad finem aliquot labores adnexuit, a mythographis ut тса'рер-уа oâoù commemoratos, 

 Prometheum liberatum, Centaurorum apud Pholum caedem, Nessum interfectum, Antaeum 

 devictum, Hesionen liberatam. In enarrandis singulis vulgarem quidem fabulae rationem 

 exhibet, ipsam vero rem passim ita describit, ut imaginem certaminis oculis ejus obver- 

 satam esse credas. Sic v. 236 sqq. de tauro victo haec dicit: 



