44 



J. Th. Struve, 



^TjiTspov S Y] t'otai, хата xXôvov £aauji.evotatv, 



ouvex' ofoecSvoTeçcflfftv етсаХ^еаіѵ т]рк]р£сахо. 

 Quum vix aliis poetae nostri locis pronominis ante substantivum abundantia demonstrari 

 possit, viri docti alterum versum variis conjecturis restituere tentaverunt, ex quibus mihi 

 nunc maxime placet Pauwii conjectura т-fj уар jxev е'тсетсХето, quam recepit Tychsenius 

 neque improbavit Spitznerus Obss. p. 156. Si enim contulerimus locum nostri poetae 

 simillimum III, 493 sqq.: 



«Xeo, IlY)X£tS7], Даѵаоѵ [хвуа фертате тсаѵхмѵ, 



ö'Xso, xat orpaxôv sùpùv avepxea 4r]Y.aç ^atôv 



§T)ixspot S ара asto xaxacp^tjj-évoto тсеХоѵтаі 



non amplius indigebimus Koechlyi correctionis in Ed. II xrj уар афіѵ éetSsTo, in qua non 

 parum me offendit, quod афіочѵ intelligendum est de Neoptolemo ejusque comitibus, qui 

 versu demum 4 78 inferuntur, 



aùv Se ot aXXot eßav \xéya. jxat[Jioovx£ç apïjt. 

 Insolentem verbi етсетсХето formam inniti credo locis Homericis Od. XIII, 60. XV, 408. 

 VII, 542 Sqq. : aùxoû §' aXXo'iEv aXXoç огеесреачоѵ xpo[X£ovxs<; 



(хеааг]уи^ xaxo'xï]xoç eaav xpuepoû xs cpo'ßoto" 

 at'Soç yàp xaxe'puxsv 6[xôç xat, Seqx' аХеуеіѵоѵ. 

 Ad ultimum versum haec adnotat Koechly: «Vulgo post hune versum nulla lacuna notatur. 

 Sed хатьрихеѵ si significat quod semper retinebat — neque enim aut continebat aut invasit 

 rite quis interpretetur — Ssi^a non potest is esse timor Trojanorum, ne ipsi quoque Achi- 

 vorum telis occumberent — hoc enim timoré non retenti sed m fugam rapti essent — ; sed 

 metus, ne Cetei quoque et Eurypylus ipsorum perspecta ignavia et ipsi pugnam derelin- 

 querent. Verum hoc obscurius enuntiatum, praesertim cum in antecedentibus tam multis 

 expositum sit de illo Trojanorum terrore, quo quisque sibi suaeque vitae timuerit. Hinc 

 causa erat, opinor, cur in programm. p. 17 hujusmodi versum excidisse notarem post 

 Зеф.' àXsysivo'v: 



[[Xï] 8r\ xat Kïjxstot атсо 7rxoXô'[xoto (psßwvxai.] » 

 Mihi vero omnino aliter hic locus videtur esse explicandus. Trojani inter perniciem et fu- 

 gam incerti haerent; ex una parte pudor eos retinet a fuga, nolunt enim coram Eurypylo 

 ejusque soeiis ignaviam suam profiteri, ex altera timor a pugna, apertam enim ante oculos 

 perniciem (xaxoxYjxa) vident. Quae si est hujus loci sententia, non video, cur quidquam 

 desideremus. 



IX, 141 Sqq.: rcoXtoî S' ajxa xf|<7t ye'povxsç 



e'Çovx' etaopo'ovxeç - e/ov §' i)izo xst'peat ^ujjlov 

 TCat'Sov оф-срі фіХоѵ. 



Verissima eademque simplicissima est emendatio Rhodomanni: eàov S' utco хт)§£С7і ^u^ov, 

 quae aliquantum commendatur loco Homerico Od. X, 378 sq.: 



