50 



J. Th. Steuve, 



XII, 70 Sqq.: то vùv jjltqts So'Xov cppaÇwjJLS^a, jj.y)'ts ti ^fj/oç 



aXXcr теоѵо ^àp eocxev àpcaxeaç élevât avSpaç 

 xod Sopr ^apaaXe'ot yàp àjtsivovsç e'v Sat ф<3те$. 

 Nulla est causa, cur lacunam ponamus post versum alterum, immo sententia optime pro- 

 cedit. Neoptolemus, fortis ingenuusque juvenis, labore bellico et hasta dicit viros decere esse 

 primores (non dolo atque insidiis, quibus Ulixes excellit); etenim in hello audaces viros me- 

 liores esse. Sic duces nobili génère nati sunt àptarïjeç, cf. XII, 50. 234. 268 sq. 344. 

 XIII, 52. 71, quibus opponuntur Хаос, ■K'krftûç. 



XII, 144 Sq.: ойата т' оф^аХ^ои? те âcetâe'aç àXXa те тсаѵта, 

 ciç e'TUXtvuxac ïtctcoç. 



Omnino probanda mihi videtur conjectura Patrui, quam ex schedis ejus protuli in Opusc. 

 select. T. I, p. 45 1 ): «Etiam Rhodomannus: «.et cetera cuncta, quibus equus movetur». Sed 

 non video, quid hoc significare possit. Num capitis, aurium etc. ope equus movetur? 

 Lego: olç ётсіхасѵитаі ïtctcoç i. e. е'тихе'зеаатас». Eandem ille conjecturam jam commu- 

 nicaverat a. 1821 cum J. G. Schneide™, in cujus Lexici Supplem. p. 88 legimus: «'Etu- 

 xouvu[i.ac — Quint. Smyrn. 12, 145. oïç е-гссхаіѵитас Ікко^, eine gewiss sichere Verbesse- 

 rung von mir statt liuxivurat, was das Pferd als Schmuck zu haben pflegt». Inde in no- 

 vissimam editionem Lexici Passov. transiit T. II, p. 1067, quo magis miror eam non inno- 

 tuisse Koechlyo. 'Ехаіѵито vero habemus Od. III, 282. Hesiod. Scut. 4. Apoll. Rhod. I, 

 138 (eWvôto Vat. B. exs'vmo Flor.) Mosch. Id. II, 92. атгехаіѵито Od. VIII, 127. 219. 

 Haesit in vulgata jam Pauwius, male autem correxit еЧиуіѵетои. Alia est ratio loci, quem 

 adduxit Koechly, XIII, 244 sq.: 



•yj Ы [хе'"[а jJLu'Çouaa xuXcvSsto тсоХХоѵ ік аіаѵ 



vc'crcp' àXXwv [xeXs'öv, oTtcaotç e'^xtviiTou аѵт]'р. 

 XII, 436. De hoc versu cf. ad VI, 336 sqq. 

 XII, 465 Sqq.: cù8e' xiç aiLTqôv, oùS' гі [xe'voç атро[л.о? rjev, 



^.еГѵас етХт] - хаѵта; ^ар щъгСкіуоѵ а^фе/е Sefpia 



ÏYjpaç crXeuojxô'vouç , о § и ѵ -<] S' è'^ev av Se "yuvatxeç 



cqj.«Çov. 



Primo versu legendum esse: où§' et %âçoç arpo^oç -rçev, monent loci, quales sunt II. XI, 

 825. XVI, 23 (cf. not. Spitzneri): ot p.èv уар Stj -лгаѵте?, ocot Ttapoç Vjaav аріотоі. Od. XIII, 

 314: toûto S' e^ov eù oiS', on [xot -rcapoç т]тсітг] Vja'ia. Hesiod. Scut. 119: au S 1 ôç rcapoç 

 vja^a Заіфроѵ. Qu. XIV, 255: то xat, vùv ^seôç e'cra, xai si -rcapoç saxe \x.& ^{j.?v. Versu 

 tertio post verba oSùvy] S' e/ev lacunam esse suspicatus jam sum Part. II, p. 31 ann., 

 eamque suspicionem haud improbabilem putat Koechly Praef. Ed. II, p. XVII, nec tamen 

 rem ita in propatulo positam sibi videri, ut signa lacunae figerentur. Mihi etiamnunc 

 nimia haec brevitas suspecta; aegre desidero ad verba o'Su'vy] 8' e^ev accusativum personae 



1) Ex novis emendationibus Patrui, quas ibi publici 

 juris feci, notatu dignissimae hae: IV, 211: eu аха£оѵта, 



V, 278: ar-rjcaç, VI, 224: (хцфпггріхтіоѵыѵ, 485: тетъуілеѵг), 

 529: о ті« бЭеѵе, VII, 347: g<sizè$ о(лы;, VIII, 358: Upôv é'doç. 



