Novae cueae in Quinti Smyenaei Posthomeeica. 



51 



dolore affectae ut I, 480 legimus: тсо^т] 8' è'xev oüx^xi х^рц-т]? Avepaç, àXXà cpo'ßow. Quid, 

 si lectio Aid. et Monac. sVia, quam Koechly Emendd. p. 253 mutavit in lv 81, in Ed. I in 

 av 81, talem fere versum excidisse indicet: 



oStjvt] 8' sxsv ev^sa [xat, sv^sa 

 феиуоѵтад тсоті, 8«^ат' àjjiecXtx° v ' av 8à] Yuvaîxsç? 

 XIII, І74 Sqq.: vy]'tccoç- où8' octcovtjto уоф-иѵ, ov ouvex' bcave 



X^tÇôç utco Ilpta^ow tcoXiv xod vnioy&r' 'Axacoùç 

 IXi'ou аф мааі. 



In hac de Coroebo, Mygdonis filio, narratione Quintum cum Lesche consentire videri, 

 utrumque imitatum esse Horn. II. XIII, 363 sqq. dixi Part. II, p. 43 sq. Nec tamen credo, 

 quae est Koechlyi opinio, v. 175 «vel duo vel etiam plura ob homoeoteleuton nptàjxoïc 

 excidisse hemistichia, quibus quid narratum fuerit, jam Spitznerus sensit, qui Obss. p. 306 

 mirum esse ait, quod poeta, quae Coroebo fuerit desponsata, ne verbo quidem indica- 

 verit». Dum autem Spitznerus addit, nolle se eam in rem altius inquirere, equidem, quum 

 nulla alia adsint lacunae vestigia, immo nexus sententiarum optime procedat, facile nos 

 hac epexegesi indigere posse arbitror, sicut apud Homerum quoque saepissime fabulas obiter 

 tantum indicatas, non vero accurate enarratas habemus. 



XIII, 191 sqq.: у° иѵо ^ аі ' а \ ° Tt ? ^ ff0 ^ tcoXuo^svs'öv Äp^stov, 



аіЗестаі ajjicpi уероѵтс tsocç /s p aç , аруалеои ts 



Quantopere viri docti in restituendo hoc loco sudaverint, patet ex adnotatione Koechlyi; 

 nec tamen quidquam ex prolatis placet. Antequam vero ultimam de salute desperantis 

 viam ineam, quae mea sit sententia, paucis dicam. Proxime a vero abfuisse mihi videtur 

 Pauwius, qui afôeuat оф/ріуероѵто; vel avnßoXoüvxos i\kàç x e '? a ? proposuit; verum ац-фгуе- 

 роѵто^ nulla auctoritate nititur, alterum autem verbum nimis recedit a literarum ductibus, 

 ut ipse Pauwius animadvertit. Bona tamen et omnino accommodata est sententia: reverere 

 meas — manus sc. supplicis, quem Zsùç 'IxeTïjaioç tutatur, neque intelligo, quid sibi vo- 

 luerit Spitznerus Obss. p. 49 Pauwii opinionem his verbis exprobrans: «Quid porro utili- 

 tatis afferre poterat Ilioneo, si Diomedes manus ejus revereretur, a caede sibi non tempe- 

 raret?» Pro àjxcpl -yépovToç equidem scribo: d\L<pi%ea6vxoç, coll. V, 444. XIV, 526. Od. 

 VIII, 523 et Eurip. Suppl. 275 sqq., ubi chorus mulierum ad Theseum se convertit his 

 verbis: ш [лог лафете, фарете, 7Csjj.7C£t\ cUt'peTS 



таХаіѵсц Х е Р°ь yspaïaç. 



Ttpo'ç as "YsvetâSoç, о фіХо$, « Зохцш'тато? ? EXXâ8t, 

 avxo^at, àjxcp^TctrvoDaa то aov yo'vu xai, x £ P a SeiXata. 

 Amplexantem autem Ilioneum videmus v. 184 sqq.: 



зсаі §а TcspiTçc{j.6ôV а[ха %в(фгаіѵ а,ріфот£рт ( ач, 

 тт] jtàv аор auvéSpa^e ïoo'v, 8' ѵ]'фато "fO'Uvav 

 аѵ8роф6ѵои Tjpôoç' 



