De aberraiîone et parai laxi stellae polar is. 



335 



num membra sine ulla dubitatione rejici possunt, si reputamus, arcum verticalem, inter 

 utrasque stellae polaris culminationes interceptum 3° vix excedere, quos intra limites dif- 

 ferentiae — q- et q ^ — pro instrumento saltem Pulcovensi, prorsus evanescunt; 

 quantitates autem ^{dy, -+- dy') et 5(^7, — etiam ex fig^uris polorum pendentes, 



ex tôt variis correctionibus, quot stellae fundamentales adhibitae sunt, quasi valorem mé- 

 dium effîcere, atque, nisi totae evanescunt, saltem vel levissimi esse momenti, praeser- 

 tim quum omnes singulae ejusmodi correctioncs pro hoc instrumento jam perparvae sint, 

 ut schéma in Descriptione speculae exhibitum monslrat. Ipsa membra reliqua, inter omnia 

 facile maxima, tam parva sunt, ut paene evanescant. Quod si^ numeris in Descriptione 

 speculae pro ralis acceptis^ valores horum membrorum numericos computare juvat, mo- 

 nentes omnes hujus seriei observationes in situ vitrorum, qui II designatur, institutas esse, 

 habemus 



=ç; = -i- 0:0 1 k et = Q. = — O',006 temp. ; 



unde 



1 {da—da',) = |[((>,H-(),) — Tang^'Cosec^ = -t- O^OlOTang^' 



dci — 1 [da^-v-da') = — | {q^-^-q--+-q' ^-\-Q;)Tang8' Cosecô = — O^OO'i'Tang-^' 



V. De azimuthis signorum mediorum et de flexione instrument!. 



Ad finem, quem bac in dissertatione nobis primarium proposuimus, nihil fere interest, 

 qualia signorum azimutha ex calculo nostro prodcant, quum, ut aequationes (16) et (17) 

 probant, nuUam ad ascensiones rectas stellae polaris deductas vim habeant. Aliquanto 

 tamen fusius de iis disserere juvat, quippe quae ad reliquas, hoc instrumento observatas, 

 stellas reducendas maximi sint momenti. 



Aequationes igitur (11) monstiant, média ex azimuthis in binis instrumenti positioni- 

 bus sumta, seu quantitates i (da, -1- d«/) , non nisi parvam correctionem constantem, ex 

 figuris polorum pendentem, desiderare. Habemus enim 



I [da, -t- da/) = a — 1 (a, -h a/) = { {ç^-i- ç- h- q\) Sec (f Cosec d ; 



quae correctio =-«-0^008 evadit, si pro ipsis Qs- • • • valores supra allatos accipimus. 

 Eaedem vero ipsae aequationes (11) docent, differentiam haud exiguam inter azimutha «, 

 et a' locum habere posse, eamque differentiam ex quantitatibus pendere, quae, etiamsi 

 azimutha média ab iis immunia sint, in observationes tamen in altéra sola instrumenti 

 positione institutas vim satis gravem habere possint. Quod si quantitas i ea fide cognita 

 est, ut di negligi queat^ quantitas seu efiectus flexionis in ipso vertice, ignota restât, 

 et examine attentissimo digna est. Ipsae autem azimuthorum a, et «/ difiercntiae huic 

 quantitati eruendae inservire possunt, 



Haec jam sunt, quae inveni, signorum mediorum azimutha, quorum, ut supra dictum 

 est, a, ad situra circuli occ, a,' ad orientalem refertur. Hac pro série signa média nu- 

 Mémoires Se. math, et phjs. T. V. ^3 



