336 



1). G. LlNDHAGEN, 



mcro scalarum duarum communi 51,0 respondent. Signa quantitatum di-t-p, de quibus 

 infra fusius loquar, pro positione instrumeuti occid. valent. 



Periodi azimulhorum. 



Mediae periodi 



a, 



Err. pr. 



«f 



Err. pr. 



a) I8k2 a 11 Mart. ad 6 Apr. 



184^2,22îp 



— 0^0384 



±0.^0045 



(—0^1150) 





b) » » 7 Apr. )> k Maji 



\Sk2,mo 



— 0,0253 



42 



(—0,1065) 





c) » " 7 Maji » 2k Aug. 



18ît2,?i91 



-1-0,0514 



27 



—0,0416 



±010031 



d) a 2k Aug. 1 8k2 ad 1 3 Apr. 1 84^3 



i8k2,d5i 



-4-0,0161 



53 



— 0,0888 



35 



e) 18^^3 a 13 Apr. ad k Maji 



1843,309 



H-0,0198 



50 



— 0,1301 



57 



f) » » k Maji » 18 Nov. 



18'! 3,583 



-1-0,0280 



32 



— 0,1528 



32 



g) ISkk » 8 Mart. » 12 Junii 



1844,295 



— 0,0010 



51 



—0,1934 



59 



Periodi. 





Err. pr. 



4-(a, — a') 



di-t- V 



Err. pr. 



a) 



(_0',0767) 





(-h0:0383) 



(-4-0^0223) 





b) 



(—0,0659) 





(-h0,0406) 



(h-0,0237) 





c) 



-*-0,0049 



±010020 



-1-0,0465 



-1-0,0271 



±0^0012 



d) 



—0,0363 



32 



-j-0,0525 



-f-0,0306 



19 



e) 



—0,0551 



39 



H-0,0750 



-f-0,0437 



23 



f) 



— 0,0624 



23 



-f- 0,0904 



-4-0,0527 



13 



g) 



—0,0972 



39 



-4-0,0962 



-1-0,0560 



23 



Numeri periodorum a) et b), in quibus nullae observationes in positione circuli or. institu- 

 tae occurrunt, uncis inclusi ita sunt inventi, ut quantitates {{a^ — o/), pro iisdem periodis 

 valeutes, extrapolatione, ope formulae i (a,— a/) = -i- 0^0621 h- 0^003077 (t— 1843,000), 

 deductae sint, r tempus periodi mediae in partibus anni expressum dénotante. Unde et 

 per quantitatem cognitam a, quantitates a/ et i(a,-4-a/) prodeunt. Errores probabiles quan- 

 titatibus i(fl,-i-fl/) et | («, — «/) communes modo solito acccpti [sunt, scilicet ope for- 

 mulae - i)/£^-h- 1"^, ubi f, errorem prob. quaesitum, e ac f' errores prob. ipsorum 

 «, et a/ dénotant. 



Quod ad variationes azimuthorum «, et «/ attinet, ex erroribus adjeetis probabilibus 

 elucet iraperfectioni observationum neutiquam tribuendas esse, sed ex veris signorum mu- 

 tationibus pendere, praesertim si variationes quantitatum ex utrisque raediarum, |(a, -»-a/), 

 attendas. Quibus de variationibus haec monenda sunt: 



1) parva inter pcriodos a) et b) azimuthorum mutatio sensim efFecta est; 



2) inter périodes b) et c) subita locum habet mutatio : differentia inter lectiones duo- 

 rum signorum simul mutata opinari facit, fulcrum alterius lentis interpositae locum 

 mutasse ; 



3) mutatio inter c) et d) est subita, ut vidctur; ipse vero transitus non aeque evideus, 



