De aherratione et parallaxi stellae polaris. 



339 



Quod ad ^ascensiones rectas observatas attinet, formulae (16) et (17) supra enucleatae 

 docent, parvo errore constante affectas esse, a figuris poîorum pendente, scilicet alio 

 pro alia 'instrumenti positione , ideoque discrimen parviim inter observationes in duabus 

 positionibus institutas locum habere. Aliud vero discrimen inter positiones instrumenti op- 

 positas inde oriri potest, quod flexio tubi axisque legi circuli maximi non pareat. Si 

 enim flexio alia est pro Stella polari, alia pro Stella fundamentali, cujus ope correctio ho- 

 rologii inventa est, momentum ejus non toUitur. — Praeterea fieri potuit, ut in decursu 

 annorum 184^2 — iSkk figurae polorum mutatae sint, eaque mutatio, si cum tempore pro- 

 gressa sit, id effccerit, ut ascensiones rectae bac ex caussa aut crescerent aut decres- 

 cerent. 



His praemissis, facilius intelligitur, quaenam quantitates incognitae in aequationes con- 

 ditionales introducendae sint. Quarum numéro, nequid desit, talium etiam quantitatum 

 emendationes adjeci, quae ex bac série, spatium temporis nimis brève amplectente, tuto 

 erui non possint. — Has igitur quantitates quaerendas accepi : 



X emendationem ascensionis rectae stellae polaris mediae pro ineunte anno 

 y emendationem numeri Aberrationis =20'^k53 accepti; 

 z Parallaxin annuam stellae polaris; 



M quantitatem, cujus coefficiens tempori proportioualis est, et ab ineunte anno 18^3 

 putatur ; quae quidem quantitas mutationem, si qua est, polorum instrumenti con- 

 tinet, nec non emendationes, si quae desiderantur, motus stellae proprii et nume- 

 rorum Praecessionis ac Nutationis constantium ; coefficiens enim Nutationis annis 

 18^2 — 18^1^4^ cum tempore proxime progrediebatur, et ineunte anno 18^3 nibilo 

 fere aequalis erat; 



c discrimen dimidium inter ascensiones rectas in oppositis instrumenti positionibus 

 observatas, positivum pro situ occid., negativum pro orient, sumtum. 



Hanc igitur formam aequationibus conditionalibus tribui: 



X -+- by -h- cz -i- du -t- -i- n = 0. 



Coefficienti 6 supputando haec inservit formula notissima: 



6 = — Sec5(GosOCosaCosw -4- SinOSincc), (à) 



ubi O longitudinem Solis, co obliquitatem Ecliptices, a et d ascensionem rectam et decli- 

 nationem stellae dénotant. Quae quidem formula, ponendo 



CoscfCosciJ = mSin^ et Sin« = mCosço, 

 hanc supputationi commodiorem formam induit 



6 =r — /nSec(5Sin(OH-9') (&) 



