De aherratione et parallaxi stellae polaris. 



343 



Quae formulae numeris schematis praecedontis ita respoiident, ut error probabilis sioguli 

 erroris probabilis bas secundum formulas computati = ± 0^032 sit. 



Quod ad conditionem è imaginum attinct, 21 sunt hujus conditionis observationcs, per 

 médium ad 6,3 fila institutae. Error earum probabilis f§ = ± est, unde, adbibita 



formula t^ = ± Ss — 01315, sive ipsi fere aequalis, obtinetur; quare etiam 



pro utraque quantitate et valorem ipsius jam inventum accepi. 



Jam pondéra erroribus probabilibus (y) respondenlia sequentia evadunt, pro unitate 

 ponderum illo accepto, cui 9 fila et conditio imaginis « respondent: 



Num. 







y et S. 



Clor. 



a 





9 



1,00 



0,77 



0,61 



8 



0,98 



0,73 



0,58 



7 



0,95 



0,69 



0,53 



6 



0,91 



0,6'* 



0,49 



5 



0,87 



0,59 



0,44 





0,81 



0,52 



0,37 



3 



0,72 



0,43 



0,30 



Calculum, quem ad errores probabiles varios pro reliquis in obscrvando condilionibus 

 inveniendos institui, ope errorum residuorum ex nova solutione provenientium refccturus, 

 istam rem hoc loco praetcreo. 



VIII. Schéma ascensiones rectas observatas et varias in observando res con- 

 ditionesque, coefficieutes aequationum conditionalium et pondéra earum 



erroresque residuos exhibens. 

 Schemati sequenti haec praeraittam. 



In columna «Culminatio» inscripta s superiorcm dénotât culminationem, i inferiorem. 



Designationibus conditionum imaginum, in Cap. Vil explicatis, litterae k scu w adscrip- 

 tae sunt, quando Stella per coelum serenum seu per nubes observata est; quae cocli con- 

 ditiones, quum non nisi ex adnotationibus cel. Pet ers tuto cognosci possent, hic pro iis 

 diebus indicatae non sunt, quibus Stella polaris solo tubo ciilminatorio observata est. 



Numéros, qui in columna «Signa lecta» inscripta obveniunt, ita intelligas velim, ut 1 et 

 2 indicent, azimuthum per unum solum scu per ambo signa lecta inventum esse, 1,5 au- 

 tem alterum azimutborum, ante et post observationem stellae determinatorum (Conf. ini- 

 tium Cap. III), ex uno solo signo lecto conclusum esse, alterum ex ambobus. 



Litterae 6, c, d, e, n, quae coefficientes aequationum conditionalium repracsentant, 

 hic eandem habent vim, quam in Cap. YI. 



Reliquae columnae ex indicibus ipsis facile intelliguntur. 



Mémoires Se. malh. et phys. T. V. 44 



