352 D. G. L I N D H A G E N , 



IX. Aequationes finales et valores quantitatum quaesitarum, nec non 



quaedam de his animadvertenda. ; s 



Aequationibus conditionalibus, quales schemate praecedenti <;ontinentur, per radicem 

 ponderum adjunctorum quadratam multiplicatis , per methodum quadratorum minimorum 

 bas accepi aequationes finales: 



îi'V , _^ 296,39. £c-- 138,00. j H- 238,52. z H- 17,^2. 21,68.^ — 218^09 = 0 

 — 138,00.03 -f-964',96. y— 52,10. zh- 8,05. a — 105,51 .p -h 59,95 = 0 



V -4-238,52.03— 52,10.r-i-61M8.z— 1,62. u— 3,^3.^—189,11=0 

 H- 17,42.£C-t- 8,05. j— l,62.z-i- 108,!^8.M— 23,27. c— 11,02 = 0 

 H- 21,68.03— 105,51. j— 3,^3. z— 23,27. m -4- 217,^1^8. c — 12,28 = 0 



Quas inter aequationes elîminatio peracta sequentia praebuit quantitatum incognitarum 

 pretia : 



£c = -H 0^7376 cum errore prob. dr 0^0267 



' _ r = -+-0;'0i52 » it:0;'0125 



z = -i-0;'0253 » r±:0':0l79 



tt = ~ 0,^0191 » ±0.^0357 



(. = -♦-0^0033 » d= 0^0257 



Errorem singulae obscrvationis probabilem = rt obtinui , ubi p pondus dénotât, 

 quale schemate Cap. VIÏ exbibetur. 



Ut calculus prolixus sine errore ad exitum perduceretur , nuUa omisi adjumenta, 

 quibus hujusmodi calculus juste peractus solito modo subinde probari potest. Postremo 

 summam, ex quadratis errorum residuorum per Vp multiplicatorum compositam, tum ex 

 aequationibus ipsis, ope .Sp/i^ = 276,31 inveuti, tum ex pretiis quantitatum incognitarum 

 in aequationes conditionales substitutis quaesivi. Priori modo banc summam =113,60, 

 posteriori autem =113,75 inveni. Qui quidem numeri tam parum inter se discrepant, 

 ut calculus justus haberi possit. 



Jam pretia quantitatum incognitarum inventa paulo propius examinare juvat. Valor 

 igitur quantitatis u, quae tempori proportionalis est, minor errore suo probabili inventus, 

 probat, observatorem ipsum in observando sibimet constantem, figurasque polorum instru- 

 menti nulli tûutationi insigni subjectas fuisse. Etenim ponere licet, momenta reliqua, ex 

 quibus haec quantitas pendeat, motum dico stellae proprium numerosque Praecessionis ac 

 Nutalionis constantes, non nisi erroribus perexiguis, hic prorsus evanescentibus , obnoxia 

 esse. 



Quantitas p, quae discrimen constans inter observationes in oppositis instrumenti po- 

 sitionibus institutas repraesentat, ut jam in Cap. VI monitum est, ex figuris polorum atque 

 ex flexione instrumenti, si quidem in circulo maximo non agat, pendet. Emendatio, quam 



