356 D. G. LlNDHAGEN^ De aberratione et paraUaxi skllae polccris. 



Sam calcuîus ad vim inveniendam institutus, quam unum solum seu ambo signa lecta 

 habuerint, hos praebuit errores probabiles: .minoiiï 



pro uiio sigîio lecto -t 0*^35 ^i' rt 01019 

 ^^^vv pro ambobus signis lectis rt 0^36 zt 0^010 



Quamvis primo intuitu mirum videatur, secundum numenim priore non esse minorem, non 

 tamen prorsus inexspectatum est. Duo enim signa, quibus instrumentum nostrum munitum 

 est, non eadem certitudine leguntur, quum signum boréale imaginem longe meliorem prae- 

 beat quam signum australe. Quod imaginum discrimen ex majori saltem parte exinde ori- 

 ginem ducit, quod lens interposita signi australis^, quam borealis, minus perfecte fabrîcata 

 est; unde exstitit, ut signum australe interdum non conspiceretur. Ita etiam ex diariis 

 patet, quando unum tantum signum lectum fuerit, hoc boréale fuisse, idque imprimis 

 prope ipsum meridiem locum habuisse. His monitis facile intelligitur, unum signum lectum 

 eandem, immo majorem, praebere posse certitudinem ac duo, simulac ex utriusque signi 

 lectionibus médium sumtum arithmeticum adhibetur. Quod si errores probabiles supra datî 

 aequales essent, et haec aequalitas ex sola caussa nunc indicata orta fuisset, errores pro- 

 babiles, quibus lectiones signorum, borealis et australis, obnoxiae forent, haberent ratio- 

 nem 1:1/3, unde ratio ponderum esset 3:1. Ad dilFerentiam vero inter duos errores 

 probabiles explicandam cognoveris necesse est, quanta pars eôrum signis lectis tribuenda 

 Sit, et huju^ ipsius partis quaenam fractio talis sit, i* ex numéro signorum lectorum pen- 

 deât. Duobiïâ enim signis lectis vis earum signorum mutationum non diminuitur, quibus 

 ambo aequali modo afficiuntur. Nuncupemus banc fractionem pro signo boreali Cj, et pro 

 signo australi exori^ur aequatio 



\2 CA55K>!\2 ^ 



ùbi m médium dénotât înter quantitates Sin^{^ — ^)Sec*^ et Sin*(r/)-i-i5)Sec'*5'; ' ^ et ^ 

 elevationem poli et declinationem stellae polaris denotantibus. Pro (^lî^-^- sj'') valorem 

 assumo 010080 in Cap. I datum, et accipimus fè=± 010066 et f„=: it: 010U6. Vide- 

 mus itaque, lectionem signi borealis 2,2 fere vices certiorem fuisçe quam australis, 

 j.:; Denique, monentes^ his annis in spécula Pulcovensi transitus stellae polaris superio-!- 

 res inde a 7 Aug. usque ad 3 Febr., transitus vero inferiores inde a 28 Nov. usque ad 

 27 Maji ante ortum et post occasurn solis locum habuisse, observationum interdiu aut 

 noctu institutarum errores probabiles accipimus hos : 



pro observationibus diurnis =t 01354- ± 0^,011 

 — i un, fitusHi S.? >nridi: „ nocturnis ±01373^=01015-'"''**-'' -'''^^^'^ 



Apparet, obseryationuia interdiij^l^ noctu factanim^^quam proxime eaç[dçm fujsse çertitwq 



